Stilte. Wilt u allemaal gaan staan voor het hof.
Alle personen, die een taak hebben uit te voeren voor de Hoge Heren van het Hof,
de rechter van de koningin en de directeur van de gevangenis...
met rechtsbevoegdheid verleend door het Centrale Criminele Hof,
kom naderbij en neem uw plaats in. God save the queen.
Wat een prachtige dag. Ik hoopte al de hele tijd op wat zon bij onze thuiskomst.
De mist zorgt ervoor dat we de zon zo waarderen. Is er geen tocht?
Moet het raampje dicht? - Doe je mond dicht. Je praat te veel.
Als ik had geweten, dat je zoveel klept, dan was ik nooit uit mijn coma gekomen.
Wat is dit zwaar. - Rustig nou.
We hebben twee maanden plat op onze rug...
gelegen, we kunnen beter wat voorzichtig zijn.
Heerlijk, heerlijk. Het moet heerlijk zijn, om...
te wonen en te werken in de krochten van de rechtbank.
Wat moeten jullie advocaten toch gelukkig zijn.
Ik was bijna met een advocaat getrouwd.
Ik verpleegde hem na zijn blindedarmoperatie...
en we verloofden ons meteen nadat hij recht op kon zitten.
En toen kreeg hij buikvliesontsteking en was plotsklaps het hoekje om.
Dat was absoluut een gelukkige advocaat.
Pietepeuterige stapjes, nu. Denk eraan, dat we...
een pietepeuterige hartaanval hebben gehad.
Oh, hou je mond.
Williams, mijn stok.
Daar komt hij.
Goede middag. Dank je wel. Iedereen weer aan het werk.
Sir Wilfrid, ik zou graag een gedicht voorlezen om...
u welkom terug te heten, als u het niet erg vindt.
Erg roerend. U mag het voordragen na werktijd in uw eigen tijd.
Aan het werk nu. Wat is er met jou aan de hand?
Niets. Ik ben alleen blij, dat u de oude weer bent.
Bij nog meer sentiment ga ik terug naar het ziekenhuis.
Ze nemen hem niet terug. Hij was eigenlijk niet ontslagen, weet je,
hij was verwijderd om zijn gedrag, dat niet strookte met een hartpatiënt.
Zet dit maar in het water, kletskop. Kom binnen, Carter.
Bekijk deze kamer eens. Lelijk, oud en muf.
Maar ik wist niet, dat ik zoiets zo kon missen.
Ik heb je ook gemist, oude muffe buizerd. - Oh, dank u, sir.
Ik ben niet religieus, maar toen ze met u...
wegreden, ben ik een kaarsje wezen branden.
Nou, hartelijk dank, Carter.
Eigenlijk, sir, heb ik hem voor mezelf gebrand.
Als er iets met u zou gebeuren, wat zou er dan van mij terechtkomen, na 37 jaar?
37 Jaar. Zo lang al?
Ja, sir. Het is nu 1952 en ik kwam bij u in oktober...
1915. De moord in Shepherd's Bush.
De chemicus, die er van beschuldigd werd, dat hij...
cyanide in zijn ooms tandpasta had gedaan.
Mijn eerste moordzaak. Ik was nog banger, dan de gedaagde.
De eerste keer, dat ik opstond om bezwaar te maken,
viel mijn pruik af. Waar is mijn pruik trouwens?
Hier.
Ik heb hem bewaakt met m'n leven. - Ik hoop, dat ie nog past.
Ik ben 15 kilo kwijt geraakt in dat ellendige ziekenhuis.
Maar ik denk niet, dat mijn hoofd gekrompen is.
Wat moet dit voorstellen?
We hebben hem in de mottenballen gelegd.
Mottenballen? Ga ik dan niet meer praktiseren?
Natuurlijk wel. De advocaatprocureur liep de deur plat.
Ik heb een aantal interessante dossiers voor u.
Dat is beter.
Scheidingszaken, hoger beroep in een belastingzaak...
en een belangrijke scheepsverzekeringsclaim.
Mooie makkelijke zaken met een prima opbrengst.
Nee, Carter.
Het spijt me, maar u mag geen criminele zaken aannemen. Uw doktoren hebben...
Doktoren. Van hun mag ik geen alcohol meer, geen tabak en vrouwelijk gezelschap.
Als ze me maar wat lieten doen, dat de moeite waard was.
Het spijt me, sir.
Met een grotere kist, meer mottenballen kun je ook van mij verlost worden.
2.30, Sir Wilfrid. Tijd voor uw dutje. - Oh, er uit.
Bedtijd. We kunnen nu beter naar boven gaan,
ons uitkleden en in bed gaan liggen.
We? Wat een misselijkmakend vooruitzicht. - Naar boven, alstublieft.
Weet u wel, dat toen ik ziek was,
ik er serieus aan dacht om u te wurgen met één van uw eigen rubber slangen?
Ik zou de misdaad gewoon hebben opgebiecht...
en zelf de verdediging op me genomen hebben.
My Lord, leden van de jury, hierbij pleit ik voor een rechtvaardige moord.
Vier maanden lang heeft deze zogenaamde engel van genade gepijnigd, gesondeerd,
geprikt en mijn hulpeloze lichaam geplunderd,
terwijl ze mijn geest kwelde met voortdurende babypraat.
Kom nou, wees een goede jongen. Oh, nee.
Blijf met je handen van me af, of ik sla je met m'n stok.
Dat doet u toch niet, uw sigaren zouden wel eens kapot kunnen gaan.
Welke sigaren?
Die u in uw stok meesmokkelt. - Stok?
Daarvoor kun je opgesloten worden. Je had geen huiszoekingsbevel.
In het ziekenhuis verborg hij overal zijn sigaren en brandy.
We noemden hem Wilfrid de vos.
Ik neem deze in beslag. - Kan ik er niet eentje houden?
Nee. Naar boven.
Een paar trekjes na de maaltijd? Alsjeblieft.
Ik ga het doen. In een donkere nacht, als ze met haar...
rug naar me toe staat, snaai ik haar thermometer...
en stoot die tussen haar schouderbladen. Niets houdt me tegen.
Oh, nee, sir. U hoeft niet naar boven te lopen. We hebben iets voor u geïnstalleerd. Een lift.
Een lift? Ik word ziek van deze samenzwering...
om van me een hulpeloze invalide te maken.
Ik vind het een prima idee. Zullen we hem eens proberen?
Weg daar. Ik probeer hem wel. Het is mijn lift, het was ook mijn hartaanval.
Ziet u. Gewoon deze knop drukken om naar boven en deze om naar beneden te gaan.
Carter, ik waarschuw je, als dit ding in elkaar stort,
als de advocaat van de trap valt...
Opmerkelijk. In jaren niet zo gladjes naar boven gegaan.
Hup met de beentjes.
Nog een keer om de knoppen in de vingers te krijgen.
Goede morgen. Kan ik Sir Wilfrid spreken?
Ik heb geen afspraak, maar het is dringend.
Als het om een verdediging gaat, spijt het me, maar we zitten vol.
Sir Wilfrid kan er niets meer bij hebben.
Ik ben er zeker van dat hij deze verdediging wil doen.
Een ernstige criminele zaak.
Absoluut niet, Mr Mayhew. Sir Wilfrid is nog steeds herstellende.
Hij kan niets aannemen, dat teveel van hem kan vergen.
Zet me op een dieet van saaie civiele zaken. Hallo, Mayhew.
Hallo. Verontrustend nieuws over je gezondheid.
Het is zo tragisch. Je kunt beter een man nemen met jongere aderen.
Als je ons een paar minuutjes zou willen geven..
Dit is Mr Leonard Vole.
Hij zit flink in de problemen, ben ik bang. - Hoe maakt u het, Mr Vole?
Wel, volgens Mr Mayhew, helemaal niet goed.
Sir Wilfrid. Sir Wilfrid.
U lummelt weer. - Oh, hou je mond.
Sorry, Mayhew. Probeer het nog eens, als je iets minder stimulerend hebt.
Zoals een postbode, die door een straathond is gebeten.
Ik hoopte, dat je ons kon helpen, Wilfrid, maar...
ik begrijp het volkomen. Pas goed op jezelf.
Mayhew. Mayhew.
Oh, nee. Sir Wilfrid, alstublieft.
Wees maar niet bang, we nemen die verdediging niet...
op ons, maar een oude vriend heeft hulp nodig.
Ik kan hem toch wel advies geven?
Vooruit, u krijgt vijf minuten. Nee, nee, ik wil u niet, alleen maar Mayhew.
Ons dutje. Sir Wilfrid. Ons dutje.
Ga jij maar alvast. Begin maar zonder me.
Dit is uw schuld. U had het niet moeten toestaan.
Het is mijn schuld niet. Ik heb duidelijk tegen Sir Wilfrid gezegd, geen criminele zaken.
Wel, als het dan iemands schuld is, dan de mijne.
Misschien gek gedacht...
maar Mr Mayhew denkt, dat het erg dringend is.
Volgens hem kan ik ieder moment gearresteerd worden.
Gearresteerd, waarvoor?
Wel, voor moord.
Oh.
Het is de zaak Emily French.
U heeft er vast wel over gelezen in de kranten.
Weduwe van middelbare leeftijd, goed in de slappe was,
woonde samen met een huishoudster in Hampstead.
Mr Vole was eerder bij haar geweest.
Toen de huishoudster na haar vrije dag terug kwam, vond ze haar dood,
achterop haar hoofd geslagen, vermoord.
Vole lijkt gevangen te zijn in een web van indirect bewijs.
Als ik je de details geef, kun jij dan aangeven...
hoe we de verdediging het beste kunnen aanpakken?
Ik denk vast beter met één van je sigaren. - Natuurlijk.
Geen eerdere veroordelingen. Hij heeft een goed...
karakter en een prima staat van dienst in de oorlog.
Je zult hem erg aardig vinden. - Ze hebben de lucifers afgepakt. Een vuurtje.
De verdediging zou voor een alibi moeten zorgen voor de nacht van de moord.
Die heb ik niet. Ik zal er een paar voor je halen.
God, nee. U kent Miss Plimsoll niet.
We moeten uiterst sluw zijn.
Jonge man.
Kom alsjeblieft hier.
Je juridisch adviseur en ik denken dat je wat licht in de zaak kunt brengen.
Ja. Dank u. - Sir Wilfrid.
Bent u nou nog niet in bed? Naar boven.
Geef me een lucifer. - Sorry, maar die heb ik nooit bij me.
Wat? Je zei, dat ik hem aardig zou vinden. - Maar ik heb een aansteker.
U heeft helemaal gelijk, Mayhew, ik vind hem aardig. Dank u.
Kun je het gezicht van Miss Plimsoll indenken,
als ze me nu zou zien?
Dan moeten we er voor zorgen, dat ze dat niet doet.
Uitstekend. Alle instincten van een bekwame crimineel.
Dank u, sir. - Hier.
Of u nou een middelbare weduwe vermoord heeft, of niet,
u heeft in ieder geval het leven gered van een oudere advocaat.
Ik heb niemand vermoord. Het is absurd.
Christine, mijn vrouw, dacht dat ik beschuldigd...
zou worden en een advocaat nodig zou hebben.
Daarom ging ik naar Mr Mayhew.
Hij denkt, dat hij een advocaat nodig heeft en...
nu heb ik twee advocaten. Nogal vreemd.
Ik ben advocaat. Sir Wilfrid is een strafpleiter.
Alleen een strafpleiter kan bij een rechtzaak pleiten.
Oh, ik snap het. - Ze zal zelfs de as niet vinden.
Ga zitten. - Dank u.
Ik las in de krant dat Mrs French gevonden is met een ingeslagen schedel.
Er stond ook, dat de politie mij wilde spreken, omdat ik die avond op bezoek was geweest.
Natuurlijk ben ik naar het politiebureau gegaan.
Is daar iets vreemds voorgevallen?
Niet dat ik weet.
Ze vroegen, of ik een verklaring wilde afleggen...
en ze zouden het opschrijven en dat het...
tegen me gebruikt kon worden. Was dat vreemd?
Wel, daar kunnen we nu niets meer aan veranderen.
Ze leken zeer tevreden. - Ze leken tevreden, Mr Vole.
Hij denkt, dat hij een verklaring heeft afgelegd en...
dat het daarmee afgelopen is. Is het u niet duidelijk,
dat u als de hoofdverdachte wordt gezien? Ik ben bang, dat u gearresteerd zult worden.
Ik heb niets gedaan. Waarom zou ik gearresteerd worden?
Dit is Engeland. Je wordt niet gearresteerd, of...
veroordeeld voor misdaden, die je niet begaan hebt.
Daar proberen we geen gewoonte van te maken.
Maar het gebeurt dus wel?
Natuurlijk. Neem die zaak van die vent,
hoe heet hij ook alweer, Adolph Beck, of Becker.
Na jarenlang in de gevangenis gezeten te hebben, kwamen ze er achter, dat het een ander was geweest.
Hij was onschuldig.
Heel jammer, maar hij kreeg een schadeloosstelling.
Hij kreeg gratie, een premie van de kroon, en kreeg zijn normale leven weer terug.
Fijn voor hem. Maar als het om moord was gegaan? Als hij was opgehangen?
Hoe hadden ze hem dan z'n normale leven teruggegeven?
Mr Vole, u bent wel erg morbide.
Als u zulke dingen zegt, dan grijpt het me bij de keel. Het is net een nachtmerrie.
Rustig maar. U bevindt zich in de handen van de...
beste en ervarendste strafpleiter in Londen.
Voor alle duidelijkheid. Ik ben misschien wel erg onethisch geweest.
Ik heb uw sigaar genomen, maar neem uw zaak niet. Dat kan ik niet.
Het is me verboden. Mijn doktoren zullen me het...
nooit toestaan. Het spijt me echt, jonge man.
Maar als u uw zaak wilt laten behandelen door ons kantoor,
dan beveel ik u Mr Brogan-Moore aan. - Ja. Een zeer kundig man.
Ik sta achter Sir Wilfrid's aanbeveling. - Goed, sir, als u het zegt.
Hou dit even vast.
Carter?
Ik wil Brogan-Moore hier spreken, zo gauw hij terug is van de rechtbank.
Sir Wilfrid, ik ben nog nooit zoveel ongehoorzaamheid tegengekomen.
Zelfs niet toen ik zuster was tijdens de oorlog, aan het front.
Welke oorlog was dat? Ongetwijfeld de Krimoorlog.
U zult Brogan-Moore aardig vinden, hij is prima getraind. Door mij.
Vanmorgen had ik geen enkele advocaat, nu heb ik er opeens drie.
We zouden Sir Wilfrid moeten uitleggen, dat ik erg weinig geld bezit.
Ik zal niet alle kosten en honoraria kunnen betalen.
Dan zullen we een vierde jurist inhuren om u aan te klagen.
Hij zal niet veel krijgen. Ik heb al vier maanden geen werk gehad.
Wat voor werk doet u? - Wel, uh...
Mijn laatste baantje was als mechanicus. De voorman tiranniseerde me de hele tijd.
Ik heb ontslag genomen, toen ik het niet meer volhield.
En daarvoor?
Heb ik in een speelgoedwinkel gewerkt, ik demonstreerde bouwdozen voor kinderen.
Maar dat duurde natuurlijk maar tot de kerst. Daarvoor testte ik elektrische dekens.
Elektrische dekens? - U vindt me vast een rondzwalker.
Op de één of andere manier is dat waar, maar in werkelijkheid ben ik niet zo.
Mijn militaire dienst heeft me verward. Dat en in het...
buitenland wonen. Ik was in Duitsland gestationeerd.
Maar ik had het daar wel naar mijn zin.
Daar heb ik ook Christine, mijn vrouw, ontmoet.
Ze was actrice en een goede. En ze is een fantastische vrouw voor me.
Maar ik ben bang, dat ik niet goed ben als broodwinner.
Ik krijg hier geen vaste voet, nu ik in dit land terug ben.
Had ik maar wat meer succes met mijn eierklutser.
Eierklutser?
Ja, sir. Ik, eh, ben uitvinder. Niets groots, slechts kleine huishoudelijke spulletjes.
Puntenslijpers, zaklampjes aan een kettinkje.
Maar m'n beste is de eierklutser.
Hij klutst niet alleen, maar scheidt ook de dooier van het eiwit.
Is dat dan wenselijk?
Als u een huisvrouw zou zijn, dan zou u dat onmiddellijk weten.
Het vervelende is, dat ik geld nodig heb voor de productie en promotie.
Ik hoopte echt, dat Mrs French me dat zou geven, nadat ik haar ontmoet had.
Hoe heeft u Mrs French ontmoet? - Dat ging eigenlijk op een grappige manier.
Het was 3 september. Ik weet dat nog,
omdat dat de verjaardag van mijn vrouw was.
Ik bekeek wat etalages in de Oxford Street,
wegdromend over wat ik voor haar zou kopen, als ik geld zou hebben.
Vindt u deze echt mooi? - Heel mooi.
Vindt u hem niet wat overdreven? - Overdreven?
Helemaal niet. Gedurfd, misschien. Ik zou het niet ieder vrouw aanraden. Maar u?
Waarom zou u geen aandacht op u vestigen? - Denkt u?
Absoluut. Maar als ik een suggestie zou mogen doen.
Misschien kunnen we het wat meer naar achteren doen.
Dat laat meer van uw gezicht zien.
Mijn bus, Goede dag. - Goede...
U moet die hoed kopen. Ik sta er op.
Eigenlijk, was het een rare hoed, een raar ding met linten en bloemen.
Ik verbaas me er steeds over, dat dameshoeden...
niet vaker aanleiding geven voor een moord.
Ga alstublieft door.
Ik probeerde aardig te zijn om haar zich goed te laten voelen.
Ik had nooit gedacht haar weer te zien. Of de hoed.
Maar dat gebeurde wel? - Ja, een paar weken later.
Weer toevallig. Ik probeerde mijn eierklutser aan...
de man te brengen, de zaken verliepen niet best.
Neem me niet kwalijk, mevrouw? Uw hoed.
Oh, u bent het. - Hallo.
Het is uw eigen schuld. U heeft hem zelf uitgezocht.
Mag ik? - Natuurlijk, als u wilt.
Dank u. Het is zo'n gedoe om hem af te zetten en weer op te zetten.
Die vent is Jesse James. Ze hebben hem in een hinderlaag gelokt. Niet erg eerlijk.
Maakt u zich niet ongerust, hij schiet zich er uit.
Echt waar?
Ik heb hem al gezien. Ik ga vaak naar de film. - Doet u dat?
Als ik rusteloos ben ga ik vaak uit. Ik weet dan...
niet waarheen en dan ga ik maar naar de film.
Soms zie ik een film wel twee, drie keer. Ooh.
Een toffee? - Oh, ja, alstublieft
Op dat punt had u er geen idee van, dat Mrs French er warmpjes bij zat?
Nee. Absoluut niet. We zaten op goedkope stoelen.
Ik wist alleen, dat ze erg eenzaam leek, ze had geen enkele vriend.
Ze woonde met haar man in het buitenland, in British Nigeria.
Hij zat bij de koloniale dienst. Hij stierf in '45, aan een hartaanval.
Alsjeblieft, Mayhew, niet als ik rook. Ga door, jongeman.
Wel, uiteindelijk maakten ze Jesse James af...
en na de film nodigde ze me bij haar thuis uit, op de thee.
Dat is het meest fascinerende, wat ik ooit gezien heb. Janet, kom eens kijken.
Ik heb al eerder eierklutsers gezien, mevrouw.
Maar deze klutst zo snel en scheidt ook nog.
Het is vast centrifugisch of centrifugaal, hoe heet dat ook weer?
Eigenlijk komt het door de zwaartekracht, en je kunt er ook slagroom mee kloppen.
Hoor je dat, Janet? Je kunt er ook slagroom mee kloppen.
We moeten er één hebben. Is hij duur?
Met complimenten van de uitvinder, producent en enige distributeur.
Dank u. We gaan hem vaak gebruiken, niet dan, Janet?
Kom, we kunnen hier beter weggaan.
Janet houdt niet van bezoekers in haar keuken.
Ha.
Het is hier een beetje koud. hè? Zullen we wat vuur maken?
Waarom niet?
Dit is een prachtige kamer.
Hubert en ik hebben dit alles verzameld, toen we in Afrika woonden.
Hubert was mijn man.
Wel, dat is een lekkere jongen.
Dat is het masker van een medicijnman.
Hij droeg dat als hij de tanden van zijn bedienden uittrok.
Dus noemde Hubert hem altijd de medicijntandartsman.
Hubert was zo grappig. - Ja, dat merk ik.
Oh, daar is de thee.
Laten we onze goede zilver en porselein nemen.
Oh, nee, doe geen moeite, Mrs French.
Dit is precies goed. - Citroen of melk?
Dat maakt me niet uit. - Heeft u liever een sherry?
Dat zou lekker zijn. - Dat hebben we niet meer.
Oh, toch wel. We hebben nog die fles, die we de laatste kerst gekocht hebben.
Als u zin heeft in eierpunch, we hebben nog een...
ei in de keuken liggen, geklutst en gescheiden.
Gaat u zitten. Let maar niet op Janet, Mr Vole. Ze is zo ontzettend Schots.
Oh, is ze dat? Ik dacht, dat ze bij de collectie hoorde.
Weet u, ik denk dat ik zelf ook een glaasje sherry neem.
Op de één of andere manier ben ik in kerststemming.
Daarna zag ik haar één of twee maal per week.
Er stond altijd een fles sherry voor me.
We praatten samen, speelden canasta, luisterden naar grammofoonplaten.
Gilbert en Sullivan meestal.
Zo raar om te bedenken, dat ze nu in die huiskamer ligt, vermoord.
Ik verzeker u, dat ze daar nu weggehaald is.
Haar daar te laten liggen zou ongevoelig, onwettig,
en onhygiënisch zijn.
Vertel Sir Wilfrid over de avond van de moord.
Ik ging rond een uur of acht bij haar langs.
Ze maakte een sandwich, we praatten, luisterden naar De Mikado.
Ik ging rond negenen weg. Ik liep naar huis. Ik kwam daar voor half tien aan.
Dat kan ik bewijzen. Ik zweer het, in of buiten de rechtbank, in de getuigenbank, overal.
Hoeveel geld heeft u van Mrs French gekregen?
Niets. - De waarheid. Hoeveel?
Waarom zou ze me geld geven? - Omdat ze verliefd op u was.
Dat is belachelijk. Ze vond me aardig.
Ze legde me in de watten als een tante dat zou doen.
Maar dat was alles, dat zweer ik.
Waarom hebt u haar niet verteld, dat u getrouwd was?
Dat heb ik wel gedaan.
Maar u nam uw vrouw nooit mee, als u daar heen ging. Waarom niet?
Omdat... - Omdat wat?
Omdat ze dacht, dat we niet goed met elkaar overweg zouden kunnen.
Is dat waar? - Nee. We houden van elkaar.
Hoe kreeg ze dan die indruk? - Ze wilde dat gewoon geloven.
U hebt haar nooit verteld hoe het echt zat. Waarom niet?
Ik was bang, dat ze haar interesse in mij zou verliezen.
Omdat ze rijk was, en u achter haar geld aan zat.
Wel, ja, tot op zekere hoogte.
Ik hoopte op een lening voor mijn nieuwe uitvinding. Slechts een paar honderd pond.
Een eerlijk zakenvoorstel. Is dat dan zo slecht?
U wist dat de huishoudster die dag vrij was?
Ja. - U ging daarheen, omdat ze alleen zou zijn?
Nee, omdat ik dacht, dat ze eenzaam zou zijn.
Goed, eenzaam. U met die eenzame weduwe,
alleen in dat huis...
met de grammofoon, die De Mikado uitbraakt.
Misschien hebt u het volume omhoog gedraaid...
om haar geschreeuw te overstemmen.
Toen ik bij haar wegging, was ze nog in leven.
Toen Janet terug kwam, was ze dood.
Het huis was overhoop gehaald. Dat stond in de krant. Het moet een inbreker zijn geweest.
Ik heb het niet gedaan. Hoe slecht het er ook voor me uit ziet, ik heb het niet gedaan.
U moet me geloven. U gelooft me toch?
Nu wel, maar ik was eerst niet zeker.
Daarom heb ik uw ogen en mijn aderen onderworpen aan deze beproeving.
Het spijt me. - Al goed.
Over slecht uitzien gesproken, dit ziet er niet slecht uit, Mr Vole, het ziet er vreselijk uit.
U hebt blijkbaar helemaal geen alibi.
Wel waar. Ik ging om 9.00 bij Mrs French weg.
Met de bus of de metro? - Nee, ik liep. Het was een mooie avond.
Heeft iemand u gezien?
Natuurlijk, Christine zag me, toen ik thuis kwam.
Het was 9.26. Dat weet ik, omdat ik meteen met een klok...
aan de gang ging, die ik aan het oplappen ben.
Mijn vrouw zal het u vertellen. - Uw vrouw houdt van u, niet?
Heel erg. We zijn verknocht aan elkaar.
U realiseert zich, Mr Vole, dat de getuigenis van een...
verknochte vrouw niet veel gewicht in de schaal legt.
Mensen zullen denken, dat Christine voor mij zou liegen?
Dat is bekend, Mr Vole. Bloed is dikker dan bewijs.
Ah, Brogan-Moore. Kom binnen, kom binnen. - Wat fijn, dat u weer uit het ziekenhuis bent.
Ik ben er nog niet helemaal van af, ik ben er op borgtocht uit. U kent, denk ik, Mr Mayhew.
Dit is zijn cliënt, Mr Leonard Vole. - Hoe maakt u het?
Hoe maakt u het? - De Emily French moord.
Oh, hoe maakt u het? Tamelijk slecht, dank u.
Veel indirect bewijs. In het geheel geen alibi.
Je kunt gemakkelijk je vingers hieraan branden.
Ik gooi het je in je schoot. - Mijn hartelijke dank.
Je verdediging zal gebaseerd zijn op het ontbreken van een motief.
Dus we kunnen een crime passionele uitsluiten, hm?
Dan blijft er moord voor geldelijk gewin over.
Als Mr Vole op de zak van Mrs French teerde,
waarom zou hij dan die bevoorrading afsnijden?
Of, waarom zou hij de gans vermoorden, voordat ze een gouden ei had gelegd?
Geen motief. Geen enkel motief.
Ontdek je zwaktes in deze redenering?
Nee, nee, tot dusver klinkt het erg overtuigend.
Wel, hij is helemaal voor jou. Je zult Mr Vole erg sympathiek en oprecht vinden.
Zo oprecht, dat hij me al verteld heeft, dat we hem...
moeten aanklagen, om ons loon te kunnen krijgen.
Oh, dan leggen we toch gewoon beslag op Mr Vole's £ 80.000.
Wat voor £ 80.000?
De £ 80.000, die Mrs French u heeft nagelaten.
Mij nagelaten?
Vandaag hebben ze de bankkluis van Mrs French...
geopend en haar testament gevonden.
Gefeliciteerd. - £ 80.000.
En ik maakte me bezorgd om een paar honderd,
voor die rare eierklutser.
Ik moet Christine bellen.
Oh.
Dit maakt mijn zaak er niet beter op, wel?
Nee, dat lijkt me niet.
Dus nu zullen ze zeggen, dat ik een motief had.
Dat zullen ze zeker. £ 80.000 is een prima motief.
Ik dacht, dat u gek was, maar nu zullen ze me arresteren.
Dat zou best eens kunnen.
Eigenlijk is dat vrij zeker. Ze zijn al op weg hier naar toe.
Ik wist niets van dat testament. Ik had er geen...
idee van, dat ze van plan was me geld na te laten.
Als ik het niet wist, dan kan dat toch ook geen motief zijn?
Dat zullen we tijdens de rechtzaak naar voren brengen.
Het is onze oude vriend inspecteur Hearne. - Hoofdinspecteur sinds vorige maand.
Hoofdinspecteur? Ze moeten heel wat van je verwachten bij Scotland Yard.
Je krijgt de luxe behandeling.
Oh, hier binnen, hoofdinspecteur. - Sorry dat ik u hier stoor.
Dat is helemaal in orde.
Ik maak nooit bezwaar tegen acties van de politie.
Behalve wel eens in de rechtzaal. - Ja, sir, ik heb nog steeds de littekens.
U kent Mr Mayhew, Mr Brogan-Moore.
Dit is Leonard Vole. U kunt hem beter fouilleren,
hij kon wel eens gewapend zijn met een eierklutser.
Is uw naam Leonard Vole? - Ja, dat klopt.
Ik heb een arrestatiebevel, voor de moord op Emily French.
Ik moet u waarschuwen, dat alles wat u zegt,
genoteerd wordt en tegen u gebruikt kan worden.
Ik ben gereed. Moet ik handboeien om?
Dat zal niet nodig zijn, sir.
Ik ben nog niet eerder gearresteerd, zelfs niet voor het onaangelijnd uitlaten van een hond,
of van een biertje drinken na sluitingstijd.
Het is geen schande om gearresteerd te worden.
Koningen, eerste ministers, aartsbisschoppen,
zelfs advocaten hebben in de beklaagdenbank gezeten.
Kan iemand mijn vrouw bellen. - Dat zal ik doen, maak u niet ongerust.
Ik ga ook mee, ik zal er op toezien, dat de tenlastelegging netjes gebeurd.
Zorgt u er voor, dat hij netjes behandelt wordt?
Dat zullen we doen.
Wilt u een sigaar? Neem me niet kwalijk.
Erg aardig van u, Sir Wilfrid.
Liever niet. Het zou voor omkoping kunnen doorgaan.
We moeten gaan, Mr Vole.
Eén ding heb ik hier van geleerd, kijk nooit in etalages met dameshoeden.
Goede dag, sir.
Hij maakt een erg aardige indruk, niet?
Ja, best wel. Heb je hem aan de monocletest onderworpen?
Met vlag en wimpel geslaagd.
Hopelijk doet hij het net zo goed in de beklaagdenbank.
Dit wordt lastig, weet je.
Natuurlijk. De openbare aanklager zal z'n zwaarste geschut inzetten.
Het enige, wat jij hebt, is een klappertjespistooltje,
een alibi, bezorgd door zijn vrouw.
Is dat geen intrigerende uitdaging?
Ik zou het fijner vinden, als het minder uitdagend en intrigerend was.
Miss Plimsoll heeft een ultimatum gesteld. In bed over één minuut, of ze neemt ontslag.
Prima. Geef haar een maand salaris en smijt haar van de trap.
Of je zorgt goed voor je zelf, of ik neem ook ontslag.
Dat is chantage. Maar je hebt helemaal gelijk.
Deze eerste dag is al erg hectisch geweest. Ik kan maar beter naar bed gaan.
Ik kan maar beter contact opnemen met Mrs Vole...
en haar hier laten komen. Wil je erbij blijven zitten?
Dank je, nee. Ik ben niet in de conditie om om te gaan...
met emotionele vrouwen, die in tranen uitbarsten.
Miss Plimsoll, wat ziet u er verlokkelijk uit, als een beul, die op het schavot wacht.
Neem me, ik ben de uwe.
Oh.
Over Mrs Vole. Behandel haar voorzichtig, vooral als u het over de arrestatie heeft.
Hou in gedachten, dat ze een buitenlandse is.
Bereid je voor op hysterie, zelfs op flauw vallen.
Hou maar liever reukzout bij de hand,
een doos met zakdoekjes en een glaasje brandy.
Ik denk niet, dat dat nodig zal zijn.
Ik val nooit flauw, als ik niet zeker weet, dat ik gracieus val,
en ik gebruik nooit reukzout, omdat ik daar opgezwollen ogen van krijg.
Ik ben Christine Vole.
Hoe maakt u het? Dit is Mr Brogan-Moore.
Hoe maakt u het?
Ik ben Wilfrid Robarts. - Hoe maakt u het?
Lieve Mrs Vole, ik ben bang, dat we slecht nieuws voor u hebben.
Wees niet bang, ik heb me goed in de hand. - U hoeft zich nu nog niet echt zorgen te maken.
Leonard is gearresteerd en van moord beschuldigd. Is dat het?
Ja.
Ik wist dat dat zou gebeuren, ik had het hem gezegd.
Ik ben blij, dat u zich zo vastberaden toont.
Noem het, wat u wilt. Wat is de volgende stap?
Ik ben bang, dat uw man terecht moet staan.
Kunt u me de procedure uitleggen? Mr Brogan-Moore zal de verdediging leiden.
Oh?
U gaat Leonard niet zelf verdedigen? - Helaas niet.
Mijn gezondheid, of, liever, het gebrek er aan, staat het me niet toe.
Dat is jammer. Mr Mayhew beschreef u als de kampioen van hopeloze zaken.
Misschien is deze zaak te hopeloos?
Ik zal eens ernstig met Dr Harrison praten. Het...
was een vergissing om u hier terug te laten komen.
Ik had u naar een rusthuis moeten brengen, of een ander toevluchtsoord.
Een rustige plek, ver weg, zoals de Bermuda's.
Hou je mond. Je wil me alleen maar in die rare korte broekjes zien.
Kom, Sir Wilfrid, u moet er niet eens over nadenken.
U moet u klaarmaken om te gaan slapen, denk aan mooie dingen.
Nu, laten we ons uitkleden. Doe dit aan, jasje en broek, terwijl ik uw bed klaar maak.
Nadat u gerust heeft drinken we een lekker kopje chocola.
En dan kunnen we misschien een rondje langs het plein wandelen.
Ik heb medelijden met die aardige Mr Vole.
En niet alleen, omdat hij gearresteerd is,
maar die vrouw van hem. Ze is vast een Duitse.
Dat gebeurt er nu, als we onze jongens......
het Kanaal over laten steken. Dan worden ze gek.
De regering zou wat moeten doen aan buiten- landse vrouwen. Zoiets als een embargo.
Hoe kunnen we anders voor ons eigen...
overschot zorgen. Vindt u ook niet, Sir Wilfrid?
Goed. Spring er maar in.
Sir Wilfrid?
Sir Wilfrid.
Kom terug.
Ja, natuurlijk wist ik, dat Leonard Mrs French vrij regelmatig had bezocht.
Ga verder.
Ik wist het, vanaf de dag, dat hij thuis kwam met een paar groene sokken,
die ze voor hem had gebreid.
Dat is vrij normaal. Ik ben er zeker van, dat de jury dat vertederend zal vinden.
Leonard kan erg vertederend zijn. Hij haat, die bepaalde tint groen...
en de sokken waren twee maten te groot.
Maar desondanks droeg hij ze toch, om haar een plezier te doen.
Leonard weet, hoe hij met vrouwen om moet gaan.
Ik hoop alleen, dat de jury uit alleen vrouwen bestaat. Ze zullen hem in triomf de rechtzaal uitdragen.
Een simpele vrijspraak is voldoende. Weet u, of Mrs French uw man geld heeft nagelaten?
Ja. Heel veel geld.
Uw man had natuurlijk geen eerdere kennis van dit legaat?
Is dat wat hij u verteld heeft?
U wilt toch niet iets anders beweren?
Oh, nee, nee. Ik suggereer niets.
Ze was duidelijk uw man gaan beschouwen als een zoon, of een favoriete neef.
Denkt u, dat Mrs French Leonard zag als haar zoon? Of een neef?
Dat denk ik. Een volledig natuurlijke en begrijpelijke relatie.
Wat zijn jullie in dit land toch een stelletje hypocrieten.
Neem me niet kwalijk, Brogan-Moore.
Mag ik u een vraag stellen? - Ga gerust uw gang, Sir Wilfrid.
Beseft u, dat uw mans hele verdediging rust op zijn woord en het uwe?
Dat besef ik. - En dat de jury nogal sceptisch zal zijn,
wat betreft het woord van een man, die van moord wordt beschuldigd...
en alleen ondersteund wordt door dat van zijn vrouw?
Dat besef ik ook. - Laten we er dan ten minste zeker van zijn,
dat die twee niet tegenstrijdig met mekaar zijn. - Laten we daar absoluut zeker van zijn.
Ik neem aan, dat u uw man wilt helpen?
Natuurlijk wil ik Leonard helpen. Ik wil Mr Brogan-Moore helpen en u ook.
Daar. Is dat niet wat comfortabeler voor u?
Nu, Mrs Vole. Dit is erg belangrijk.
Op de avond van de moord kwam uw man voor half tien thuis. Correct?
Precies. Dat is toch wat hij wil, dat ik zeg?
Is dat dan niet de waarheid?
Natuurlijk.
Maar toen ik dat de politie vertelde, geloofden ze me volgens mij niet.
Misschien heb ik het niet goed gezegd. Misschien door mijn accent.
Mijn lieve Mrs Vole, in onze rechtbanken...
accepteren we het bewijs van getuigen, die alleen maar Bulgaars spreken...
en die een tolk nodig hebben.
We accepteren het bewijs van doofstommen, die helemaal niet kunnen praten,
zolang ze maar de waarheid spreken.
U weet, dat als u in het getuigenbankje staat, u moet zweren...
en u onder eed uw getuigenis moet afleggen? - Ja.
Leonard kwam precies om 9.26 thuis en ging niet meer weg.
De waarheid, de hele waarheid en verder niets dan de waarheid. Is dat beter?
Mrs Vole, houdt u van uw man? - Leonard denkt dat.
Wel, houdt u van hem? - Sta ik al onder eed?
Wat voor een listig spelletje u ook speelt, weet u dat, onder de Britse wetgeving,
u geen getuigenis kan afleggen in het nadeel van uw man?
Komt dat even goed uit.
We hebben met een halsmisdaad te maken.
De openbare aanklager zal proberen uw man op te knopen.
Hij is niet mijn man.
Leonard en ik zijn een soort huwelijk aangegaan,
maar ik had nog een man ergens in Oost Duitsland, in de Russische zone.
Heeft u dat Leonard verteld? - Dat heb ik niet gedaan. Dat zou stom zijn geweest.
Hij zou niet met me getrouwd zijn en ik zou verhongerd zijn in de puinhopen.
Maar hij is met u getrouwd en heeft u hier veilig heen gebracht.
Vindt u niet, dat u hem dankbaar zou moeten zijn?
Je kunt erg moe worden van dankbaarheid.
Uw man houdt zielsveel van u, niet waar?
Leonard? Hij aanbidt de grond waarop ik loop.
En u?
U vraagt te veel.
Auf Wiedersehen, heren.
Dank u, dat u gekomen bent, Mrs Vole. Uw bezoek was zeer bemoedigend.
Maakt u zich niet ongerust, Sir Wilfrid. Ik zal hem een alibi verschaffen en zal erg overtuigend zijn.
Er zullen tranen in mijn ogen staan als ik zeg: 'Leonard kwam precies om 9.26 thuis.'
U bent een erg opmerkelijke vrouw, Mrs Vole.
En u bent hopelijk tevreden gesteld?
Ik zou dood neervallen als ik tevreden was. - Zin in een snuifje van dat reukzout?
Die vrouw is wat van plan. Maar wat?
De openbare aanklager zal haar breken, zo gauw ze in het beklaagdenbankje staat.
Deze zaak zal net zo verlopen als een aanklacht tegen de Lichte Brigade...
of tegen één van die Japans zelfmoordpiloten. Helemaal vanaf één zijde.
Met alle kansen aan de andere zijde.
Ik heb niet veel om van uit te gaan, niet?
Feitelijk heb ik niets.
Laat me je iets vragen.
Denk je, dat Leonard Vole onschuldig is?
Nou, wat denk je?
Denk jij dat?
Ik weet het niet.
Oh, het spijt me, Wilfrid. Natuurlijk zal ik mijn best doen.
Het is al goed, Brogan-Moore.
Ik neem het vanaf hier over.
Ik heb Dr Harrison gebeld en hem alles verteld over uw onbehoorlijke gedrag.
Geef me een lucifer, Miss Plimsoll. - Sir Wilfrid.
Heeft u me gehoord? Een lucifer.
Mr Mayhew. Sir Wilfrid. Ik hoorde, dat u mij gaat vertegenwoordigen. Ik ben erg dankbaar.
Ik heb het met mijn dokters op een akkoordje gegooid. Ze verbannen me naar Bermuda, zo gauw we klaar zijn.
Dank u. - Er is hoop, dat we het beiden overleven.
Trek dit aan. We hebben een foto nodig. - Waarom?
Dit is wat u die nacht droeg.
We laten een foto circuleren en hopen, dat iemand u gezien heeft op uw weg naar huis.
Tegen de muur, alstublieft.
Niet bewegen. Nog één in profiel, graag.
Is dit echt nodig? Mijn vrouw weet hoe laat ik die avond thuis kwam.
Een onbevooroordeelde getuige zou van meer waarde zijn.
Ja, natuurlijk, Christine is een belanghebbende getuige.
Ik haal de negatiefjes later op. Dank u.
Ik begrijp het niet. Waarom is ze me niet komen opzoeken?
Willen ze haar niet bij me laten? Het duurt nu al twee weken.
Mayhew, geef me de rapporten.
Hebt u met haar gesproken? Is er iets aan de hand?
Ik wil een deel van de getuigenis van Janet McKenzie, de huishoudster, voorlezen.
'Mr Vole hielp Mrs French met haar zaken,
vooral bij haar teruggave van de inkomstenbelasting.'
Oh, ja, dat heb ik gedaan. Sommige van die formulieren zijn erg ingewikkeld.
Er wordt ook gesuggereerd, dat u haar geholpen heeft met het opmaken van een nieuw testament.
Dat is niet waar. Als Janet dat gezegd heeft, dan loog ze.
Ze was altijd al tegen me, Ik weet niet waarom.
Duidelijk. U heeft een eierklutser tussen de spaken van haar Victoriaanse huishouding gestoken.
Nu dan, die snee in uw pols. U zei, dat u zichzelf had gesneden met een mes?
Dat is waar, dat heb ik gedaan. Ik sneed brood en het mes gleed uit.
Maar dat was twee dagen na de moord. Christine was er bij. Dat zal ze getuigen.
Houdt u iets voor me verborgen? Is ze ziek? Was ze in shock?
Alles bij mekaar genomen, nam ze het goed op. Ik dacht, dat dat alleen aan de buitenkant zo leek.
Vrouwen zijn altijd hevig uit het lood geslagen op zulke momenten.
Ja, het moet zwaar zijn geweest. We zijn nooit eerder van elkaar gescheiden geweest.
Niet sedert onze eerste ontmoeting. - Hoe heeft u uw vrouw ontmoet, Mr Vole?
In Duitsland in 1945.
Het was tamelijk grappig. De allereerste keer, dat ik haar zag, viel het plafond boven op me.
Ik was buiten Hamburg gestationeerd, met een RAF onderhoudsunit.
Ik had net een douche in het kwartier van de officieren aangelegd en daarvoor gaven ze me een weekendpas.
Kom binnen.
Hé, Fraulein, laat ons wat benen zien.
Ze pakken je al je geld af en dan word je met een verdomde zeeman afgescheept.
Vooruit, laat ze eens zien. - We willen benen.
Kom help me het cabaret haar broek uit te trekken.
Goed, Fraulein, als jij ze niet wil laten zien, dan zorg ik daar wel voor.
Goed, naar buiten, iedereen. Vooruit, ga mee.
Vooruit.
Breng hem naar die andere truck.
We komen terug, baby. We komen terug.
Gesundheit.
Waar zoekt u naar? - Mijn accordeon.
Oh, laat me u helpen.
Ik denk, dat ik hem gevonden heb. - Sta er nog eens op, hij ademt nog.
Het spijt me verschrikkelijk.
U kunt beter gaan. We hebben al last genoeg gehad.
Wel, het is uw eigen schuld. Dat kostuum op de foto bracht de jongens op ideeën.
Die broek liet hen weer snel op de aarde belanden. - Dat kostuum ging eraan bij de eerste luchtaanval.
En bij iedere verder luchtaanval mijn andere jurken, en nu heeft u mijn broek gebombardeerd.
Sigaret? Kauwgum?
U verbrandt mijn neus.
Oh, het spijt me. - Het is al goed.
Zin in een kop koffie? Ik heb een blikje koffie.
Hoe veel?
Dat weet ik niet. Wat is momenteel de prijs?
Hangt er van af, of het vers, of poeder is. - Het is instant koffie.
Hebt u heet water bij u thuis?
Soms. - Laten we het erop wagen. Waar woont u?
Dichtbij.
Kom mee.
Sorry, het meisje heeft de dag vrij.
Dit ziet er nogal verschrikkelijk uit. Op een gemutliche manier.
Oh, het ziet er nu goed uit. Ik had altijd een kamergenote. Een danseres.
Ze had geluk, ze is met een Canadees getrouwd. Ze woont nu in Toronto.
Ze rijdt in een Ford.
Maak het u gemakkelijk, de kachel staat tegenwoordig op een laag pitje.
Dat is goed, ik heb een weekend pas.
Nee, niet die stoel. Die houdt de balk tegen, die het halve plafond omhoog houdt.
U kunt beter op het ledikant gaan zitten.
Het ledikant?
Het wordt meer en meer gemutlicher. Bent u getrouwd?
Hoezo? - Wel, de, um...
Oh, dat. Nee, nee, ik ben niet getrouwd.
Ik draag hem alleen, als ik werk. Geeft een beetje bescherming tegen al die mannen.
Vanavond werkte het niet al te best, hè? - Nee, vanavond ging het slecht.
Maar het wordt beter.
Waar is de koffie? - Ah, koffie, jawohl.
De beste Braziliaanse melange. Dezelfde melange, die veldmaarschalk Montgomery drinkt.
Is dat een eerlijke ruil?
Erg eerlijk.
Zou u het hele blikje willen hebben?
Graag.
Hoe zit het met uw voorraad suiker? - Ik kan wel wat gebruiken.
Melk?
Natuurlijk.
Melk. Suiker.
Het is me een genoegen zaken met u te doen.
Ja.
Ik heb ook nog biscuits bij me, eipoeder,
ham, jam. - Ik weet niet, of ik me dat kan veroorloven.
Maakt u zich niet ongerust, we vinden er wel wat op, een soort afbetalingsregeling.
Het spijt me verschrikkelijk. Nu heeft u geen plafond meer.
Misschien kan ik het maken, ik ben daar goed in. - Waarom zou u het maken? Het regent niet.
Ooh.
Is alles goed met u? - Ik denk het wel. Mijn hoofd doet een beetje pijn.
Misschien kan ik dat verhelpen.
Daar ben ik goed in.
Ik had een weekend pas, een maandsalaris in mijn zak.
En ze had al een trouwring. - Ja, dat klopt.
We zijn getrouwd. Toen ik uit dienst kwam, heb ik haar mee naar Engeland genomen.
Het was fantastisch. Ik heb een kleine flat gehuurd, Edgware Road.
De eerste keer, dat ze het zag was zo zo gelukkig, dat ze huilend op haar knieën viel.
Natuurlijk. Ze had een vast dak boven haar hoofd en een Brits paspoort.
U kent haar niet, en weet niet, wat ze voor me voelt. Dat gebeurt wel, als ze voor me getuigt.
Mr Vole, ik moet u zeggen, dat ik haar niet in het getuigenbankje zet.
U doet dat niet? Waarom niet?
Ze komt uit het buitenland, niet bekend met de subtiliteiten van onze taal.
De openbare aanklager kan haar gemakkelijk laten struikelen.
Ik hoorde, dat het Mr Myers kan worden, die voor de kroon optreedt. We kunnen dat beter niet riskeren.
Juist. We kunnen beter maar gaan. Miss Plimsoll wacht in de auto met haar pillen...
en een thermosfles met lauwe chocolademelk. - Agent.
Maar Christine moet getuigen. - Mr Vole, u moet leren me te vertrouwen.
Ik doe het alleen, omdat ik een gemene, zieke, humeurige oude man ben, die niet graag verliest.
Laten we elkaar geluk wensen.
Ik kan dit niet aan zonder Christine. Ik heb haar echt nodig. Zonder haar ben ik verloren.
Ontroerend, niet? Hoe hij op zijn vrouw rekent.
Ja. Als een verdrinkende man, die zich vastklampt aan een scheermesje.
Leonard Stephen Vole, u wordt aangeklaagd, dat u...
op 14 oktober in de stad Londen...
Emily Jane French heeft vermoord.
Wat verklaart u, Leonard Stephen Vole?
Bent u schuldig, of niet schuldig?
Niet schuldig.
Leden van de jury,
de verdachte wordt ervan beschuldigd dat hij, op 14 oktober...
Emily Jane French heeft vermoord.
Aan deze beschuldiging acht hij zich niet schuldig.
En het is uw taak om uit te spreken, nadat u de getuigenissen heeft gehoord,
of hij schuldig is, of niet.
Leden van de jury, door de eed, die u net is afgenomen,
heeft u gezworen om uw oordeel over deze zaak te bepalen door de getuigenissen.
U moet alles uit uw gedachten bannen, wat...
niet binnen dit hof plaatsvindt.
U mag verder gaan voor de eiser, Mr Myers.
Ik hoop u welgevallig te zijn, my lord. Leden van de jury.
Ik verschijn in deze zaak met mijn hooggeachte vriend, Mr Barton, voor de aanklagende partij.
En mijn hooggeachte vrienden Sir Wilfrid Robarts en Mr Brogan-Moore...
verschijnen voor de verdediging.
Ik mag erop vertrouwen, dat ons niet de hooggeachte...
en stimulerende aanwezigheid van Sir Wilfrid ontnomen wordt?
My lord, ik verzeker u, dat mijn hooggeachte vriend Sir Wilfrid in de Old Bailey is.
Hij is voelt zich niet helemaal lekker, maar hij zal spoedig in zijn stoel plaats nemen.
My lord, mag ik mijn deelneming betuigen, met het niet lekker voelen van Sir Wilfrid.
Dat mag u, Mr Myers. U mag ook verder gaan met de zaak voor de eisende partij.
Dank u, my lord.
De feiten in deze zaak zijn eenvoudig en, tot een bepaald punt, buiten kijf.
U zult horen, hoe de verdachte Mrs Emily French leerde kennen,
een vrouw van 56.
Hoe hij door haar werd behandeld met vriendelijkheid en zelfs affectie.
Op de nacht van de laatste 14 oktober,
tussen 9.30 en 10 werd Mrs French vermoord.
Medische rapporten zullen bewijzen,
dat de dood werd veroorzaakt door een slag met een stomp en zwaar voorwerp...
en het is zaak voor de openbare aanklager te bewijzen,
dat die slag werd uitgedeeld door de gevange, Leonard Vole.
Dat is niet waar, ik heb het niet gedaan.
Onder de getuigenissen, zult u bewijzen van de politie horen,
en ook de getuigenis van de huishoudster, Janet McKenzie,
van de medische- en laboratoriumexperts,
en de getuigenis van de notaris van de vermoorde vrouw, die haar testament heeft opgesteld.
Ik roep nu Hoofdinspecteur Hearne van het Departement van Crimineel Onderzoek.
New Scotland Yard. - Hoofdinspecteur Hearne.
Hoofdinspecteur Hearne. - Hoofdinspecteur Hearne.
Dit is belachelijk. Gewoon wat hartkloppingen. Dat krijg ik altijd op de eerste dag van een zaak.
240 over 130. U zou hier helemaal niet moeten zijn.
Ik moet in de rechtzaal zijn, de rechtzaak is begonnen. - Injectiespuit, alstublieft.
Wees een brave jongen, Sir Wilfrid.
Misschien interesseert het U, dat ik afstam van een krijgerfamilie...
die teruggaat naar het moedig verleden van Richard Leeuwenhart.
U moet ieder dag een calciuminjectie hebben,
en ieder uur een pil om u rustig te houden. - Ik zal mijn horlogealarm zetten.
Bij iedere pijn of ademnood, leg één van deze nitroglycerine tabletten...
onder uw tong. Oh, en ik laat nog wat...
Dat is genoeg, dokter. De rechter zal om een speekseltest vragen.
Carter, ik kan maar beter die thermosfles met chocola meenemen.
Daar kan ik mijn pillen mee wegspoelen. - Laat me even kijken, alstublieft.
Mijn hooggeachte vriend is er niet vies van om de chocolade voor brandy om te wisselen.
Het is chocola. Het spijt me.
Als u een vrouw zou zijn, Miss Plimsoll, zou ik u een klap verkopen.
Zorg hiervoor, Carter.
Sir Wilfrid, in de rechtszaal moet u teveel opwinding zien te voorkomen.
Ja, dokter, ja, ja.
Let op uw humeur. Houd uw bloeddruk laag.
Dank u, dokter, ik zal heel veilig zijn met de pillen en de chocola.
Kom mee, Carter.
Door de lichaamstemperatuur en andere factoren,
plaatsen we het tijdstip van de dood tussen 9.30 en 10 uur 's avonds,
ongeveer 30 minuten voordat Janet McKenzie, de huishoudster, thuis kwam en ons belde.
De dood was onmiddellijk, veroorzaakt door een harde slag met een zwaar en stomp voorwerp.
Waren er sporen van een worsteling?
Nee. Alleen van die ene slag.
Zou dat erop kunnen wijzen, dat de moordenaar Mrs French heeft verrast met de aanval?
My lord, ik maak bezwaar.
Mijn hooggeachte vriend noemt de aanvaller 'de moordenaar'.
We weten nog niet, of de aanvaller een man of een vrouw is.
Het zou net zo goed 'de moordenares' kunnen zijn.
Mr Myers, Sir Wilfrid heeft zich net op tijd bij ons gevoegd, om u op een grammaticale fout te betrappen.
Wilt u alstublieft uw zin anders formuleren.
Ja, my lord. Inspecteur, is het uw mening, dat de moordenaar,
hij, zij of het, Mrs French heeft verrast met de aanval?
My lord, ik ben verrast...
dat mijn hooggeachte vriend uit de getuige een mening probeert los te krijgen, geen feit.
Inderdaad. U moet dat wat beter doen, Mr Myers.
My lord, ik trek mijn hele vraag terug.
Is dat beter? - Veel beter.
Stilte. Stilte.
Goed, Inspecteur, laten we verder gaan met de feiten.
Nadat de oorzaak en de tijd van de dood was vastgesteld, wat heeft u daarna gedaan?
Alles is nagezocht, foto's gemaakt en het pand op vingerafdrukken gecontroleerd.
Wat voor vingerafdrukken heeft u ontdekt? - Ik heb vingerafdrukken van Mrs French gevonden,
van Janet McKenzie, en enkele, die later van Leonard Vole bleken te zijn.
Geen andere? - Geen andere.
Zei u, dat de kamer er uit zag alsof er een beroving had plaatsgevonden?
Ja. Voorwerpen waren rond gesmeten en het raam was gebroken bij de hendel.
Er lag glas op de vloer en stukjes werden buiten gevonden.
Het glas, dat buiten lag was niet hetzelfde als het glas, dat van buitenaf kapot was gemaakt.
Wilt u zeggen, dat iemand het deed voorkomen, alsof het raam van buitenaf geforceerd was?
My lord, ik maak bezwaar. Mijn hooggeachte vriend legt woorden in de mond van de getuige.
Als hij zijn eigen vragen blijft beantwoorden,
dan lijkt de aanwezigheid van de getuige overbodig.
Juist. Vindt u ook niet, Mr Myers?
Ja, my lord.
Inspecteur,
heeft u vastgesteld, of er bezittingen van de vrouw verdwenen waren?
Volgens de huishoudster was er niets verdwenen.
Met uw ervaring, Inspecteur, als inbrekers, of inbreeksters...
bij een huis inbreken, gaan ze dan weg zonder iets mee te nemen?
Nee, sir.
Wilt u ons een jasje laten zien, Inspecteur? - Ja, sir.
Is dat het jasje?
Ja, sir. - Dat is bewijsstuk P1, my lord.
Waar heeft u het gevonden, Inspecteur?
Dat is het jasje, dat we in de flat van de verdachte hebben gevonden,
wat ik aan ons lab heb gegeven om het op bloedvlekken te onderzoeken.
En heeft u bloedvlekken gevonden? - Ja.
Maar er is geprobeerd ze eruit te wassen.
Welke testen zijn er gedaan?
Eerst om uit te zoeken of het menselijk bloed was,
toen om het te classificeren op groep, of type.
En was het bloed van een bepaalde groep, of type?
Ja, sir. Het is type O.
En heeft u toen vervolgens het bloed van de dode vrouw getest?
Ja, sir. - Welk type was dat?
Hetzelfde. Type O.
Dank u, Inspecteur. Geen verdere vragen.
Inspecteur, u zei, dat de enige vingerafdrukken, die u gevonden heeft van Mrs French waren.
En van Janet McKenzie en de verdachte Leonard Vole.
Volgens uw ervaring, als een inbreker ergens inbreekt, laat hij dan gewoonlijk vingerafdrukken achter...
of draagt hij handschoenen? - Hij draagt handschoenen.
Dus het ontbreken van vingerafdrukken verbaast...
u nauwelijks? - Nee, sir.
Zou het kunnen, dat de inbreker het, naar hij had aangenomen, lege huis is binnengegaan,
plotseling Mrs French is tegengekomen en haar geslagen heeft.
Toen hij besefte, dat ze dood was, gevlucht is zonder iets mee te nemen?
My lord, het is toch volledig onmogelijk...
om te raden wat er in het brein omgaat van één of andere denkbeeldige inbreker.
Met of zonder handschoenen.
Laten we niet gaan gissen, Sir Wilfrid, maar ons tot de feiten beperken.
Inspecteur, toen u de verdachte over de vlekken op zijn jasje ondervroeg,
toonde hij u toen niet een onlangs geheeld litteken op zijn pols, waarover hij zei, dat...
hij zich gesneden had bij het brood snijden? - Ja, sir, dat heeft hij gezegd.
En is u niet hetzelfde gezegd door de vrouw van de verdachte?
Ja, sir. Maar naderhand... - Gewoon een eenvoudig ja, of nee, alstublieft.
Heeft de vrouw van de verdachte u een mes laten zien...
en u verteld, dat haar man zijn pols had gesneden bij het broodsnijden?
Ja, sir. - Ik vraag u om dit mes te onderzoeken.
Voel de scherpe kant ervan met uw vinger. Voorzichtig.
Bent u het met me eens, dat de punt en het snijvlak zo scherp zijn als een scheermes?
Ja, sir. - Als zo'n mes zou uitschieten,
zou het dan een wond kunnen veroorzaken, dat hevig zou bloeden?
Ja, sir, dat zou kunnen.
Inspecteur, u verklaarde, dat de bloedvlekken op het jasje van de verdachte zijn geanalyseerd.
Evenals het bloed van Mrs French, en beide bleken bloedgroep O te zijn.
Dat is correct. - Echter,
als het bloed van de verdachte ook bij dezelfde groep zou behoren,
dan zouden de vlekken op het jasje best wel het resultaat...
van het huiselijk ongeluk kunnen zijn, dat hij u beschreef.
Ja, sir.
Heeft u het bloed van de verdachte onderzocht, Inspecteur?
Nee, sir.
Ik heb hier een verklaring...
waarin staat, dat Leonard Stephen Vole bloeddonor is...
bij het North London Hospital.
En dat zijn bloedgroep O is.
Dank u, Inspecteur.
Inspecteur, er van uitgaand dat de snee in de pols door dat mes veroorzaakt is,
is er dan verder nog iets, dat kan aantonen, dat het een ongeluk was...
of met opzet was toegebracht na de moord om de bloedvlekken te verklaren?
Oh, echt, my lord. - Ik trek mijn vraag in.
U mag wegtreden, inspecteur.
Roep Janet McKenzie. - Janet McKenzie.
Janet McKenzie. - Janet McKenzie.
Ik zweer bij de almachtige God, dat het getuigenis...
de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid.
Carter. Carter. Pil. Pil.
Uw naam is Janet McKenzie? - Ja, dat is mijn naam.
Wanneer kwam u voor het eerst naar London? - Dat is heel wat jaren geleden. 28 jaar geleden.
Waar woont u? - Nu Mrs French, die arme ziel, dood is,
ben ik bij mijn nicht aan de Glenister Road 19 ingetrokken.
U was gezelschapsdame-huishoudster bij wijlen Mrs Emily French?
Ik was haar huishoudster. Ik heb geen mening over gezelschapsdames,
arme hulpeloze zielen, bang voor een beetje huishoudelijk werk.
Ik bedoelde, dat u het goed met haar kon vinden, niet als een meesteres en haar dienster.
Ja. Tien jaren was ik bij haar en heb voor haar gezorgd.
Ze kende en vertrouwde me.
Vaak heb ik haar ervan weerhouden om dwaze dingen te doen.
Vertel alstublieft in uw eigen woorden over de gebeurtenissen op de avond van 14 oktober.
Het was een vrijdag, mijn vrije avond. Ik wilde op bezoek bij mijn nicht aan de Glenister Road,
op ongeveer 5 minuten loopafstand. Ik verliet het huis om half acht.
Ik beloofde haar om een patroon van een jurk, dat ze mooi vond, voor haar mee te nemen.
Och, is dit ding nodig? - Een prima vraag.
Maar het is geïnstalleerd voor een aanzienlijk bedrag, betaald door de belastingbetalers.
Laten we er dus gebruik van maken. Gaat u door, alstublieft.
Wel, toen ik bij mijn nicht kwam, zag ik, dat ik het patroon vergeten had.
Dus na het avondmaal glipte ik weg om het op te halen, omdat het niet ver was.
Ik kwam bij het huis aan om 25 over 9.
Ik liet mezelf binnen en ging naar boven, naar mijn kamer.
Toen ik langs de zitkamer kwam, hoorde ik de verdachte daarbinnen met Mrs French praten.
Nee, dat was ik niet. Het was mijn stem niet.
Ze praatten en lachten.
Maar het waren mijn zaken niet, dus ging ik naar boven om mijn patroon te halen.
Laten we over de tijd erg precies zijn.
U zei, dat u het huis weer binnen kwam om 25 over 9?
Ja. Het patroon lag op een plank in mijn kamer, naast de klok. Zo zag ik hoe laat het was.
En het was 25 over 9. - Ga verder, alstublieft.
Ik ben teruggegaan naar mijn nicht. Och, ze was in haar nopjes met het patroon. Ge...
gewoon in haar nopjes. Ik bleef tot 20 voor 11, toen zei ik haar welterusten en ging naar huis.
Ik ging naar de zitkamer om te zien of mevrouw nog wat wilde...
voordat ze naar bed zou gaan.
En daar was ze, dood. En alles lag door elkaar.
Dacht u echt, dat er een inbraak was gepleegd?
My lord, ik moet protesteren.
Ik wil niet, dat u die vraag beantwoordt, Mr Myers.
Miss McKenzie, wist u dat Leonard Vole een getrouwd man was?
Nee, werkelijk niet. En mevrouw ook niet.
Janet. - My lord, ik moet bezwaar maken.
Wat Mrs French wist, of niet wist is puur giswerk van Janet McKenzie.
Laat me het zo zeggen. U had het idee...
dat Mrs French dacht, dat Leonard Vole een alleenstaand man was?
Hebt u feiten, die dat staven? - De boeken, die ze bestelde.
Het leven van Baroness Burdett-Coutts, en dat over Disraeli en zijn vrouw.
Beide handelden over vrouwen, die trouwden met mannen, die jaren jonger dan hen waren. Oh.
Ik wist, wat ze dacht. - Ik ben bang, dat we dat niet kunnen toestaan.
Waarom niet?
Leden van de jury, het is mogelijk, dat een vrouw het leven van Disraeli leest...
zonder een huwelijk te overwegen met een man, jonger dan haarzelf.
Wist u van de afspraken, die Mrs French gemaakt had om haar geld te regelen.
Ze had haar oude testament herroepen en een nieuwe laten optekenen.
Ik hoorde haar bellen met Mr Stokes, haar notaris.
Hij was daar op dat moment. De verdachte, bedoel ik.
Hoorde u, dat Mrs French en de verdachte haar nieuwe testament bespraken?
Ja. Hij zou al haar geld krijgen, vertelde ze hem,
aangezien ze geen nauwe verwanten had en verder niemand, die zoveel voor haar betekende, als hij.
Wanneer vond dat plaats? - Op 8 oktober.
Eén week voor de dag, waarop ze vermoord is.
Dank u. Dat beëindigt mijn verhoor.
Nog niet, Miss McKenzie.
Zou u... ? Dank u.
Miss McKenzie, u hebt verklaringen afgelegd over twee testamenten.
In het oude testament, dat werd herroepen,
zou u daarin niet het grootste deel van de nalatenschap van Mrs French krijgen?
Dat klopt.
Terwijl in het nieuwe testament, behalve een legaat met een kleine lijfrente voor u,
de voornamelijke begunstigde, de verdachte, Leonard Vole, is.
Het zou een gemene onrechtvaardigheid zijn als hij ooit een cent van dat geld zou aanraken.
Het is volkomen te begrijpen, dat u zo tegen de verdachte gekant bent.
Ik ben niet tegen hem gekant.
Hij is een onbetrouwbaar, konkelend stuk schorem, maar ik ben niet tegen hem gekant.
Ik neem aan, dat u tot deze mening kwam...
omdat zijn vriendschap met Mrs French u het grootste deel van haar nalatenschap kostte.
Ik heb hem nooit gemogen. - Uw openheid is verfrissend.
Nu. Op de avond van 14 oktober...
hoorde u, zoals u zei, de verdachte en Mrs French samen praten.
Wat hoorde u hen zeggen? - Ik kon niet precies horen, wat ze zeiden.
U bedoelt, dat u alleen stemmen hoorde?
Het gemompel van stemmen? - Ze lachten.
Waarom denkt u, dat het de stem van Leonard Vole was?
Ik ken zijn stem goed genoeg. - De deur was gesloten, niet waar?
Ja, dat klopt. - U was gehaast om het patroon te halen...
dus liep u waarschijnlijk snel langs de gesloten deur.
Maar toch bent u er zeker van, dat u Leonard Vole's stem hoorde?
Ik was daar lang genoeg om te horen, wat ik hoorde.
Kom nou, ik weet zeker, dat u niet aan de jury wilt doen voorkomen, dat u luistervinkje speelde.
Hij was het, daarbinnen. Wie anders zou het geweest kunnen zijn?
Wat u bedoelt is dat u wilt, dat hij het was. Op die manier werkte uw geest.
Nu, vertel me eens, keek Mrs French af en toe 's avonds naar de televisie?
Ja. Ze was dol op praatprogramma's, of een goed toneelstuk.
Was het niet mogelijk, dat toen u terug langs de kamer kwam,
u eigenlijk de televisie heeft gehoord,
een mannen- en een vrouwenstem en gelach?
Er was die avond een toneelstuk, genaamd Lover's Leap, op de televisie.
Het was niet de televisie. - Oh, waarom niet?
Omdat de televisie die week in reparatie was, daarom.
Stilte. Stilte.
Vreemd. Het is nog geen tijd.
Als mijn hooggeachte vriend geen verdere vragen heeft, zou ik graag...
Ik ben nog niet helemaal klaar.
U zit toch in het ziekenfonds, niet waar?
Ja, dat klopt. Ik betaal er iedere week vier en zes pence voor.
Dat is een vreselijk hoog bedrag voor een werkende vrouw.
Ik ben er zeker van dat velen dat met u eens zijn.
Miss McKenzie, heeft u onlangs een aanvraag ingediend bij de verzekering voor...
een gehoorapparaat? - Voor... voor wat?
Ik protesteer tegen de manier, waarop deze vraag gesteld is.
Ik zal de vraag herhalen, my lord.
Ik vroeg u op een normale manier, hoorbaar voor iedereen in de zaal,
heeft u bij het ziekenfonds een gehoorapparaat aangevraagd?
Ja, dat heb ik gedaan.
Heeft u het gekregen? - Nog niet.
Maar u verklaart, dat u lopend langs een deur, van 10 cm dik massief eiken,
u stemmen hoorde en u zweren wilt,
dat u de stem kon herkennen van...
de verdachte, Leonard Vole.
Wie? Wie?
Geen verdere vragen.
Och, misschien kan u me helpen, Your Lordship.
Zes maanden geleden heb ik een gehoorapparaat aangevraagd en ik wacht er nog steeds op.
Lieve Miss McKenzie, rekening houdend met de onzin die tegenwoordig wordt uitgekraamd,
mist u erg weinig. U mag nu wegtreden.
Ik roep politieagent Jeffries.
Politieagent Jeffries. - Politieagent Jeffries.
Ik zweer bij de almachtige God, dat de getuigenis, die ik zal geven...
de waarheid zal zijn, de hele waarheid en niets dan de waarheid.
Mr Myers, besluit dat uw zaak?
Nee, my lord. Ik roep nu de laatste getuige voor de openbare aanklager, Christine Helm.
Christine Helm. - Christine Helm.
Christine.
Ik zweer bij de almachtige God, dat de getuigenis, die ik zal geven...
de waarheid zal zijn, de hele waarheid en niets dan de waarheid.
My lord, ik maak zeer serieus bezwaar...
tegen het dagvaarden van deze getuige, aangezien ze de vrouw van de verdachte is.
Ik maak mijn hooggeachte vriend attent......
op het feit, dat ik niet Mrs Vole dagvaar, maar Mrs Helm.
Uw naam is eigenlijk Christine Helm? - Ja. Christine Helm.
En u hebt geleefd als de vrouw van de verdachte, Leonard Vole?
Ja. - Bent u echt zijn vrouw?
Nee.
Ik heb wel een huwelijksceremonie met hem beleefd, maar ik had al een echtgenoot.
Hij is nog in leven. - Christine, dat is niet waar.
Er is bewijs van een huwelijk tussen de getuige en de verdachte,
maar is er enig bewijs van een zogenaamd vorig huwelijk?
My lord, het zogenaamde vorige huwelijk is in feite goed gedocumenteerd.
Mrs Helm, is dit de huwelijksakte van u en Otto Ludwig Helm,
waarvan de ceremonie plaats had in Breslau op 18 april 1942?
Ja, dat is mijn huwelijksakte.
Ik zie geen enkele reden, waarom deze getuige niet zou kunnen getuigen.
U bent bereid om te getuigen tegen de man, die u uw man noemt?
Ja.
U zei tegen de politie, dat op de avond, waarop Mrs French was vermoord...
Leonard Vole het huis verliet om half acht en terug kwam om 25 minuten na negen.
Kwam hij werkelijk om 25 na negen terug?
Nee. Hij kwam tien over tien terug.
Christine, wat zeg je nou? Dat is niet waar. Je weet, dat dat niet waar is.
Stilte.
Ik eis stilte.
Zoals uw advocaat u zal vertellen, Vole, zult u direct...
de kans krijgen om in uw eigen verdediging te spreken.
Leonard Vole kwam, zoals u zegt, om tien over tien terug.
En wat gebeurde er toen? - Hij ademde snel, erg opgewonden.
Hij gooide zijn jas weg en bekeek zijn mouwen.
Toen zei hij me om de manchetten te wassen.
Er zat bloed op - Ga verder.
Ik zei 'Wat heb je gedaan?' - Wat zei de verdachte toen?
Hij zei 'Ik heb haar vermoord.'
Christine. Waarom lieg je? Waarom zeg je die dingen?
Wat een afschuwelijke vrouw. - Ze is door en door slecht. Ik wist het altijd al.
Als de verdediging dat wenst, zal ik een korte tijd verdagen...
zodat de verdachte weer controle over zichzelf kan krijgen.
My lord is erg hoffelijk, maar toe, laat de getuige verder gaan.
We zitten allemaal gevangen in de suspense van dit horror verhaal.
Om het in afleveringen te horen zou ondraaglijk zijn.
Ga verder, Mr Myers. - Mrs Helm,
toen de verdachte zei 'lk heb haar vermoord', wist u toen over wie hij het had?
Het was die vrouw, die hij zo vaak had bezocht.
Bij de ondervraging door de politie zei u, dat de verdachte om 25 over negen thuis kwam.
Ja. Omdat Leonard me had gevraagd, dat te zeggen.
Maar nu heeft u uw verhaal veranderd. Waarom?
Ik kan niet doorgaan met liegen om hem te redden.
Ik heb de politie verteld wat hij wilde, omdat ik hem dankbaar was.
Hij is met me getrouwd en heeft me naar dit land gebracht.
Wat hij me vroeg om te doen, deed ik uit dankbaarheid.
Niet, omdat hij uw man was en u van hem hield?
Ik heb nooit van hem gehouden.
Het was dus dankbaarheid, dat u er toe heeft gebracht om hem een alibi te bezorgen...
met uw verklaring bij de politie? - Dat is zo. Precies.
Maar nu vindt u, dat dat verkeerd was. - Omdat het moord is.
Die vrouw was een argeloze oude dwaas...
en hij maakt van mij een medeplichtige aan de moord.
Ik kan niet in de rechtbank komen en zweren, dat hij bij me was op de tijd, dat het gebeurde.
Ik kan het niet doen. Ik kan het niet.
Dan is dit de waarheid?
Dat Leonard Vole die avond om tien over tien terugkwam,
hij bloed op de mouwen van zijn jas had,
en dat hij tegen u zei, dat hij haar vermoord had?
Dat is de waarheid.
Is dat de waarheid, voor God?
Dat is de waarheid.
Dank u.
Mrs Vole, of Mrs Helm, hoe wordt u het liefst genoemd?
Dat maakt niet uit. - Doet het dat niet?
In dit land zijn we geneigd een serieuzere kijk op het huwelijk te hebben.
Maar goed, het lijkt er op, dat toen u de verdachte in Hamburg voor het eerst ontmoette...
u tegen hem gelogen heeft over uw huwelijkssituatie, dus...
U heeft gelogen, niet? Alleen ja, of nee, alstublieft.
Ja. - Dank u.
En om het huwelijk te kunnen voltrekken, loog u tegen de autoriteiten?
Ik, hm, ik vertelde de autoriteiten niet de waarheid.
U loog tegen ze? - Ja.
En tijdens de ceremonie, toen u zwoor om uw man lief te hebben, te eren en te koesteren,
was dat ook een leugen? - Ja.
En toen de politie u ondervroeg over deze ellendige man...
die dacht, dat hij getrouwd was en geliefd werd,
vertelde u hen... - Ik vertelde hen, wat hij wilde, dat ik zei.
U vertelde hen, dat hij bij u thuis was om 25 minuten over negen,
en nu zegt u, dat dat een leugen was? - Ja, een leugen.
En toen u zei, dat hij zich per ongeluk in zijn pols had gesneden, was dat weer een leugen?
Ja. - En vandaag vertelt u een volkomen ander verhaal.
De vraag is, Frau Helm, loog u toen, of liegt u nu?
Of bent u misschien gewoon een chronische leugenaar?
Carter, Carter. Die andere pil. Onder de tong.
My lord, is het mijn hooggeachte vriend toegestaan om mijn getuige te koeioneren en te beledigen?
Mr Myers, dit is een zware aanklacht en, binnen de grenzen van de redelijkheid,
wil ik de verdediging graag alle vrijheid geven.
My lord, mag ik ook mijn hooggeachte vriend er aan herinneren,
dat zijn getuige, zoals ze dat zelf heeft toegegeven, al zovaak haar eed heeft gebroken,...
dat ik verbaasd ben, dat de Bijbel niet uit haar hand gesprongen is,
toen ze hier vandaag werd ingezworen.
Ik betwijfel, of er nog iets te winnen is met u verder te ondervragen.
Dat is alles, Frau Helm.
Mrs Helm, ik neem aan, dat u de betekenis weet van het woord meineed?
In Duits is dat het woord Meineid. - Ja. Meineid.
Het betekent, dat men onder eed liegt.
En weet u, Mrs Helm,
dat de straf in dit land voor dit soort zware meineed gevangenschap is?
Ja, dat weet ik.
Bewust van dit feit vraag ik u nogmaals, is de getuigenis, die u heeft afgelegd...
de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid?
Zo helpe me God.
En dat, my lord, is de zaak van de openbare aanklager.
Wilt u een zakdoekje? - Ja, dank u.
Dit is de eerste moordzaak, waar ik ooit ben geweest. Het is vreselijk.
Stilte.
Sir Wilfrid. Bent u klaar voor de verdediging?
My lord, leden van de jury.
De openbare aanklager heeft zich erg bekwaam gepresenteerd tegenover de verdachte, Leonard Vole,
een zaak met een reusachtige hoeveelheid indirect bewijs.
Onder de getuigen heeft u Hoofdinspecteur Hearne gehoord,
die zijn getuigenis aflegde op een eerlijke en onpartijdige manier, zoals hij altijd doet.
Hij heeft u en knappe theorie voorgelegd over hoe deze misdaad gepleegd is.
Of het een theorie of een feit is, echter,
zult uzelf moeten beslissen.
En daarna hebt u de getuigenis van Janet McKenzie gehoord,
een waardige en toegewijde huishoudster, die twee verschrikkelijke verliezen heeft geleden.
Eén, de dood van haar geliefde meesteres...
en, twee, door te zijn beroofd van een erfenis van £80.000,
waarvan ze overtuigd was, die te ontvangen.
Ik wil verder geen commentaar leveren op haar getuigenis,
maar wil alleen mijn diepste deelneming uitspreken, wat betreft...
deze beide ongelukken.
En het vernietigendste van alles was, dat de aanklager met een verrassende getuige op de proppen kwam.
Ene Christine Helm, die de verdachte vanuit de puinhopen van haar land...
naar de veiligheid van dit land meenam, en haar zijn liefde en de bescherming van zijn naam gaf.
Ik maakte bezwaar tegen haar getuigenis omdat een vrouw geen getuigenis kan afleggen,
die schadelijk is voor haar man.
Maar het is bewezen, dat haar huwelijk met Mr Vole frauduleus was en bigamie.
Daarom moest haar getuigenis worden toegestaan en u moet er rekening mee houden.
Wat de waarde er dan ook van is.
Zo ziet de zaak er van de openbare aanklager uit. Nu is het de beurt van de verdediging.
We zouden ten gunste van de verdachte, getuigen kunnen oproepen, die getuigen over zijn karakter,
zijn oorlogsreputatie, het gebrek aan criminele en slechte contacten in zijn verleden.
Echter, maar één getuige kan een nieuw licht laten schijnen...
op dit tragische raadsel.
De verdachte zelf.
Leden van de jury.
Ik roep Leonard Stephen Vole.
Ik zweer bij de almachtige God, dat de getuigenis, die ik zal geven, de waarheid is,
de hele waarheid en niets dan de waarheid. - Nee.
Is uw naam Leonard Stephen Vole? - Dat klopt.
Waar woont u? - Edgware Road 620.
Leonard Stephen Vole, heeft u, of heeft u niet op de avond van de afgelopen 14e oktober...
Emily Jane French vermoord?
Dat heb ik niet gedaan. - Dank u, dat is alles.
Heeft u uw verhoor van de verdachte beëindigd, Sir Wilfrid?
De verdachte heeft drie dagen van hevige mentale angst en shock moeten doorstaan.
De verdediging vindt, dat hij gespaard moet worden...
voor het kruisverhoor door de eisende partij, door mijn hooggeachte vriend.
Dit is geen pleidooi voor enige toegeeflijkheid.
Ik vertrouw erop, dat hoe diepgaand het ook zal worden,
de verdachte er weerstand aan zal bieden.
Toen u kennis maakte met Mrs French, had u toen werk?
Nee, sir. - Hoeveel geld bezat u toen?
Een paar ponden. - Heeft ze u wat gegeven?
Nee.
Had u gedacht, wat te krijgen? - Nee, sir.
Wist u, dat in haar nieuwe testament, u begunstigd wordt met £80.000?
Nee, dat wist ik niet.
Nu, Mr Vole, toen u de laatste keer Mrs French bezocht,
droeg u toen een regenjas en een bruine hoed?
Ja, dat deed ik. - Was het deze jas en hoed?
Ja, sir.
My lord, de verdediging liet in haar pogingen, om een alibi voor de verdachte te verschaffen,
deze foto circuleren, hopend zo een getuige te vinden...
die hem het huis van Mrs French heeft zien verlaten, of het zijne zien binnengaan...
op de tijden, die hij aangaf.
Blijkbaar bleef deze uitstekende poging zonder resultaat.
Echter, de verdediging zal blij zijn te horen,
dat, op het laatste moment, een getuige is komen opdagen,
die de verdachte heeft gezien, terwijl hij deze jas en deze hoed droeg.
Jammer genoeg is hij niet gezien op de avond van de moord, maar een week daarvoor.
Op de middag van 8 oktober, was u toen in een reisbureau in de Regent Street?
En informeerde u toen niet naar prijzen en dienstregelingen van buitenlandse cruises?
En als ik dat deed? Dat is toch geen misdaad?
Helemaal niet. Veel mensen gaan op een cruise, als ze het zich kunnen veroorloven.
Maar u kon het toch niet betalen? - Wel, ik zat knap bij kas. Ik heb u dat verteld.
En toch ging u naar dat bepaalde reisbureau met een aanhankelijke brunette?
Een aanhankelijke brunette, Mr Myers?
My lord, de dame was me op deze manier beschreven.
Ze was erg hartelijk tegen de verdachte, ze hield hem voortdurend bij de arm.
Oh.
Dus u geeft toe, dat u navraag deed naar dure en luxueuze cruises?
Hoe verwachtte u, dat te kunnen betalen?
Ik weet het niet. Het was... - Als u het niet weet, kan ik u misschien helpen.
Op de morgen van diezelfde dag, hoorde u, dat Mrs French haar testament had veranderd, waarin...
ze u het overgrote merendeel van haar geld naliet. - Dat heb ik niet gehoord.
En 's middags begon u plannen te maken om het uit te geven.
Nee. Zo was het helemaal niet.
Ik was in een bar en ontmoette een meisje. Ik weet zelfs haar naam niet meer.
We hebben samen wat gedronken en liepen samen naar buiten.
We liepen langs de etalage en zagen de mooie posters, allemaal blauwe zeeën en palmenbomen.
De Griekse eilanden, of zoiets. We gingen voor de grap naar binnen en vroegen om folders.
De man keek me wat vreemd aan, want ik zag er nogal haveloos uit.
Nou, dat irriteerde mij zo, dat ik bleef vragen naar de chicste reizen,
naar alle luxe en cabines op het bootdek, maar het was gewoon een spelletje.
Een spelletje? U wist, dat u een week later £80.000 zou erven.
Nee. Zo was het helemaal niet. Het was alsof en kinderachtig, maar...
het was leuk en ik genoot er van. Ik heb er nooit aan gedacht iemand te vermoorden, of om geld te erven.
Het is gewoon een opmerkelijk toeval, dat Mrs French een week later vermoord zou worden?
Ik heb het u al verteld. Ik heb haar niet vermoord.
Kunt u mij de reden vertellen, waarom Christine Helm de getuigenis zo heeft afgelegd...
als het niet waar zou zijn? - Nee. Ik weet niet, waarom mijn vrouw...
Ik weet niet, waarom ik haar nog steeds mijn vrouw noem. Ze liegt, of ze is gek geworden.
Ze leek opmerkelijk bij gezond verstand en zelfbewust.
Maar gek geworden is alles waar u mee komt? - Ik begrijp het niet.
Oh, God. Wat is er gebeurd? Wat heeft haar zo veranderd?
Erg effectief, daar ben ik zeker van. Maar in dit hof draait het om de feiten.
En dat feit is, Mr Vole, dat we alleen uw woord hebben.
Dat u Mrs French's huis op de tijd, die u zei, verliet,
dat u thuis kwam om 25 minuten over negen, en dat u niet meer weg ging.
Iemand moet me op straat hebben gezien, of me naar binnen zien gaan.
Dat zou je denken. Maar de enige, die u thuis heeft zien komen die avond...
zegt, dat het tien over tien was en dat u bloed op uw handen had.
Ik had me in mijn pols gesneden - U heeft expres in uw pols gesneden.
Nee, dat heb ik niet gedaan. Ik heb niets gedaan.
Maar u laat voorkomen, alsof ik het wel gedaan heb. Dat hoor ik toch.
U kwam om tien over tien thuis.
Nee, dat deed ik niet. U moet me geloven. U moet me geloven.
U heeft Emily French vermoord.
Nee, dat heb ik niet gedaan. Ik heb dat niet gedaan.
Ik heb haar niet vermoord. Ik heb nooit iemand vermoord.
God, het is een nachtmerrie. Een gruwelijke, vreselijke droom.
Goede avond, Sir Wilfrid. Hoe ging het vandaag?
Oh, Sir Wilfrid.
Ik ben van Hawks en Hill, sir, en ik heb u uw Bermuda shorts meegenomen om te passen.
Wat?
U kunt 'm beter maar aantrekken, Sir Wilfrid, als hij morgen klaar moet zijn.
Ik zit midden in een moordproces.
Die zal morgenmiddag wel voorbij zijn, en de boottrein gaat niet voor 21.40.
Zoeken jullie het maar uit. Je kent mijn gestalte, je hebt er vaak genoeg een mes ingestoken.
Naar boven. U heeft een lauwwarm bad nodig en uw calcium injectie.
En er moet nog heel wat gepakt worden.
Belachelijk om nu al bootreserveringen te hebben. De jury kan nog wel dagen nodig hebben.
Niet voor deze zaak, ben ik bang. Het lijkt een gelopen zaak.
Ik heb wat rondgekeken toen Frau Helm daar boven stond. Ze mochten haar niet.
Nee, maar ze geloofden haar. Ze vonden Leonard Vole aardig, maar ze geloofden hem niet.
En dat gedoe met dat reisbureau helpt ook niet. Sigaar, Wilfrid?
Nee.
Wilfrid, denk je, dat ze loog? - Wel, denk jij dat dan niet?
Ik ben er niet zeker van.
Ik wel. Ze loog. Of ze het nu Meineid of meineed noemt, ze loog.
De vraag is nu, waarom. Wat voor spelletje speelt ze? Wat is ze van plan? Wat?
Ik hoop niet, dat u tijdens uw slotpleidooi te emotioneel wordt.
U moet aan uw conditie denken. - Hij heeft gelijk.
Ik wil dat u op u zelf past. Dit zal uw laatste zaak niet zijn.
Ja, dat zal het wel zijn. Maar totdat die voorbij is, ben ik nog steeds advocaat.
Het leven van mijn cliënt staat op het spel. Daar draait alles om - zijn leven.
Hij heeft er recht op, dat ik mijn uiterste best doe.
Als ik niet kan staan bij mijn laatste pleidooi, dan doe ik dat wel zittend.
Als ik kortademig word, dan neem ik wel één, of twee pilIen, of allemaal en de doos erbij.
Ja? - Is dit Sir Wilfrid Robarts kantoor?
Ja, dat is het. - Laat me met die ouwe gozer prate.
Met wie spreek ik, alstublieft? - Maak nie uit. Laat me met um spreke.
Ik ben bang, dat dat niet mogelijk is. Waar gaat het over?
Over zake. Ik hep um wat te verkope, zo sit dat.
Wel, echt, madam.
En wat ik um te verkope hep, geloof me maar, dat willie kope.
Het heef met die Leonard Vole te make. - Leonard Vole?
't Gaat over dat Duitse mokkel.
Ik weet wat over d'r en dat is te koop.
Met Wilfrid Robarts spreekt u. Waar gaat dit over?
Wel, hallo, Dikkie.
Wat wilde u over Mrs Leonard Vole zeggen?
Niet alleen zegge. Ik hep het zwart op wit.
U heeft wat? - Luister hier goed naar, Dik.
Ik zit aan het buffet van het Euston Station aan het uiterste eind van de bar.
Ik ben hier nog 30 minute, want dan gaat mun trein.
Als je de waarheid over dat Duitse wijf wil wete, dan zorg je, dat je hier komp.
Welke waarheid? Wat weet u over haar?
Uh-uh. Niet aan de telefoon.
Kom maar liever hier en neem een zak geld mee.
Wacht even. Hallo? Hallo?
Dat is... onzin. Eén of andere dronken zonderling. Dat heb je bij iedere moordzaak.
Ze stelde me een ultimatum, Euston Station over 30 minuten. Dan zou ik de waarheid over Mrs Vole horen.
Onzin.
Ik ben te oud en te ziek om achter zoiets aan te jagen.
Kom mee, Mayhew. - Waar heen, Sir Wilfrid?
Euston Station, waar denk je anders?
Nu, sir?
Straks.
Sigaar.
Sir Wilfrid, waar gaat u naar toe?
Uw bad, uw massage, uw eten, uw injectie.
Dank u, Miss Plimsoll.
Jij bent toch niet Sir Wilfrid, wel? - Die ben ik wel.
Ik herkende je niet zonder je pruik. Schattig, zoals jullie er allemaal uitzien met die pruike.
Twee van jullie? Ik praat niet met twee van jullie.
Dit is Mr Mayhew, Leonard Vole's juridisch adviseur.
Nou, dat is dan goed. - En wat is uw naam, alstublieft?
Die hoef je niet te wete. Als ik je een naam gaf, dan zou 't wel us niet de goeie kunne zijn.
Neem een neut, jonges. Twee whisky’s voor mun hoge vriende.
Wat is die informatie, die u beweert te hebben?
U beseft, dat u verplicht bent om alles te vertellen, wat u weet?
Maak ut nou. Heb je geld bij je? - Wat heeft u, madam?
Brieve. Brieve, die dat Duitse mokkel van um heeft geschreve. Die hep ik.
Brieven, geschreven aan de verdachte? - Aan de verdachte? La me nie lache.
Die arme zak, hij is flink door haar d'r tusse genome. En deze brieve bewijze dat.
Als we die brieven zouden kunnen inzien, dan kunnen we u vertellen, of ze van belang zijn.
Wel, ik denk niet, dat jullie...
Wel, zoals ik zei, ik denk nie, dat jullie kope zonder te sien, maar eerlijk is eerlijk.
Als deze brieve die jonge vrij pleite, dan zijn 't £100 voor mij, goed?
Als deze brieven nuttige informatie bevatten voor de verdediging, dan ben ik bereid, u £10 aan te bieden.
Wat? Tien klotige ponden voor zulke brieven?
Haal dat stuk glas uit je oog. Goede nach.
Als deze helpen om de onschuld van mijn cliënt te bewijzen,
dan zou £20, denk ik, geen onredelijke som zijn om uw kosten te dekken.
50 en dat is een koopje. Als je d'r tevrede mee ben.
£40. - Goed dan, verdomde zak.
Hier, pak maar. Mooi stapeltje.
Hoe weten we, of ze van Mrs Vole zijn?
Oh, die hep ze ech wel geschreve. Eerlijk waar.
Ik hoop, dat ze haar goed te pakke neme.
Ik heb boodschappen van Mrs Vole gehad. Het lijkt haar handschrift.
Lieve hemel, kijk hier eens naar.
Sappig. nie waar?
Er is er ééntje, die zelfs nog beter is. - Hoe bent u hier aan gekomen?
Wat maakt dat uit, als ze maar haar verdiende loon krijgt.
Wat heeft u tegen haar? - Ha.
Hier is wat om over te dromen, mister.
Wil je me kussen, Dikkie?
Ha.
Ik dacht al van niet. - Christine Vole heeft dat u aangedaan?
Niet zij, de kerel waar ik mee ging. Hij was een stuk jonger, dan mij, maar ik hield van 'm.
Toen kwam zij op de proppe, begon hem te sien in het geniep. Toen op een dag kneep hij er tusse uit.
Ik vond ze same. Ik zei, wat ik van d'r dach en toen gaf hij m'n gezicht een flinke jaap.
Bent u toen naar de politie gegaan? - Wie, ik? Ik dach ut nie.
Het was nie zijn schuld. Het was de hare, hem van me losweke, hem tege me opzette.
Maar ik wachtte op de tijd om het haar betaald te zette.
En die is nu gekome.
Het spijt me erg, heel erg. Ik doe er voor de brieven nog £5 bij.
Je keek hoe ver je met me kon gaan, niet? Ik wist, dat ik te soft tege je was.
Koudbloedige rancuneusheid. Lees deze eens.
Ongelooflijk.
We kunnen maar beter de volle naam van de man aan wie deze brieven gericht zijn hebben, Miss...
Miss, um...
Waar is ze?
Op die trein, denk ik. Ze wil niet nog een jaap over haar andere wang. Dat kan ik haar niet kwalijk nemen.
Nog eentje, sir? - Hm?
Goed idee.
Stilte
Opstaan voor het hof.
Alle personen, die een taak hebben uit te voeren voor de Hoge Heren van het Hof,
de rechter van de koningin en de directeur van de gevangenis...
met rechtsbevoegdheid verleend door het Centrale Criminele Hof,
kom naderbij en neem uw plaats in. God save the queen.
Aangezien de verdediging maar één getuige heeft opgeroepen, de verdachte,
heeft hij het recht om als laatste gehoord te worden.
Mr Myers, als u klaar bent, laat u ons dan uw laatste toespraak voor de eisers horen.
My lord, leden van de jury, ik zal kort zijn bij mijn laatste toespraak...
omdat ik denk, dat we zulke duidelijk bewijzen hebben voor moord tegen Leonard Vole,
dat de uitspraak 'schuldig' de enige mogelijke conclusie moet zijn.
Ik zal deze feiten kort samenvatten...
U kunt beter opnieuw beginnen, Mr Myers.
Ten minste, als Sir Wilfrid ook geïnteresseerd is in de voortgang.
Dat ben ik werkelijk, my lord. De toespraak voor de kroon is echter voorbarig.
Ik vraag de zaak voor de verdediging te heropenen. En dat een getuige weer wordt opgeroepen.
Ik maak krachtig bezwaar tegen de heropening van de zaak in dit late stadium.
Bewijs van ontstellende aard is in mijn bezit gekomen.
De gang van zaken, die mijn hooggeachte vriend voorstelt is zonder precedent.
Ik had dit bezwaar verwacht en kan daarom een groot aantal precedenten aanvoeren.
Daar is de Koning vs Stillman, vastgelegd in de criminele beroepsverslagen van 1926...
op pagina 463.
Ook, de Koning vs Porter in deel één van de Konings rechtbankverslagen,
1942 op pagina 153.
En tenslotte is er nog de zaak van de Koning vs Sullivan...
waarin dit punt naar voren werd gebracht, waarvan ik zeker ben,...
dat Uw Lordship het zich nog herinnert, omdat u als openbare aanklager optrad.
Deed ik dat? Oh, ja, voor Mr Justice Swindon.
Waaruit bestaat dat nieuwe bewijs, Sir Wilfrid?
Brieven, my lord.
Brieven, geschreven door Christine Helm.
My lord, de openbare aanklager blijft bij zijn bezwaar.
Als ik me goed herinner, werd een zelfde bezwaar van Uw Lordship...
in de koning tegen Sullivan gesteund.
Uw herinnering, voor deze ene keer, laat u in de steek, Mr Myers.
Mijn bezwaar werd toen verworpen door Mr Justice Swindon.
Zoals die van u nu, door mij.
Roep Christine Helm.
Christine Helm.
- Christine Helm.
Als u nog steeds twijfels heeft over Mr Vole, dan zou ik daar graag een doos sigaren op zetten.
Mrs Helm, u beseft, dat u nog steeds onder eed staat?
Ja.
Kent u een man met de naam Max? - Ik weet niet, wat u bedoelt.
Het is een eenvoudige vraag. Kent u, of kent u niet een man met de naam Max?
Max? Zeker niet.
Het is een tamelijk alledaagse naam en toch heeft u nooit een man, met de naam Max gekend?
In Duitsland, misschien, maar dat is lang geleden.
Ik zal u niet vragen zo ver terug te gaan. Slechts een paar weken, naar... de afgelopen 20e oktober.
Wat heeft u daar? - Een brief.
Ik wijs er op, dat op 20 oktober...
u een brief geschreven heeft... - Ik weet niet, waar u het over heeft.
gericht aan een man met de naam Max. - Dat heb ik niet gedaan.
De brief is er slecht één van een hele serie, die aan dezelfde man gericht is.
Leugens. Allemaal leugens.
U lijkt, wel, laten we zeggen, nogal op intieme voet met die man te staan.
Hoe durft u zoiets te zeggen? Dat is niet waar.
Ik maak me niet druk over de algemene strekking van deze correspondentie, maar slechts over één brief.
'Mijn geliefde Max, er is iets buitengewoons gebeurd.'...
'lk denk, dat al onze moeilijkheden snel voorbij zullen zijn.'
Ik blijf hier niet staan luisteren naar een stel leugens.
Die brief is een vervalsing. Het is niet eens mijn briefpapier.
Niet? - Nee.
Ik schrijf mijn brieven op kleine blauwe velletjes met mijn initialen er op.
Zoals deze?
Dit is een rekening van mijn kleermaker voor een buitengewoon flatteuze Bermuda.
Wilfrid de vos. Zo noemen we hem en dat is hij ook.
Nu, Mrs Helm, u bent zo vriendelijk geweest om uw briefpapier te identificeren.
Als u wilt, kan ik uw handschrift door een expert laten identificeren.
Vervloekte kerel.
- Laat haar met rust.
Vervloekte kerel. - Mrs Helm.
Laat me gaan. Laat me hier uit. Laat me gaan.
Mrs Helm. - Laat me gaan.
Wacht, haal een stoel voor de getuige.
Sir Wilfrid, wilt u nu die brief voorlezen, zodat de jury hoort wat er in staat?
'Mijn geliefde Max, er is iets buitengewoons gebeurd.'...
'lk denk, dat al onze moeilijkheden snel voorbij zullen zijn.'
'Leonard wordt van moord verdacht op de oude vrouw, waarover ik je vertelde.'...
'Zijn enige hoop op een alibi hangt van mij af, alleen van mij.'...
'Stel, dat ik getuig, dat hij niet thuis was op het tijdstip van de moord,
dat hij thuis kwam met bloed op zijn mouwen,
en zelfs, dat hij toegaf, dat hij haar vermoord had? '...
'Vreemd, dat hij altijd zei, dat hij me nooit bij hem weg zou laten gaan.'...
'Maar nu, als dit lukt, gaat hij bij mij weg,
omdat ze hem voor altijd weg zullen brengen...
en ik zal vrij zijn en de jouwe, mijn geliefde.'...
'lk tel de uren, tot we samen zijn. Christine.'
Mrs Helm? Wilt u teruggaan naar het getuigenbankje?
Ik vraag u nu weer, Christine Helm, heeft u deze brief geschreven?
Christine, zeg hem, dat je die niet geschreven hebt. Ik weet, dat je dat niet gedaan hebt.
Beantwoord alstublieft mijn vraag. Hebt u deze brief geschreven?
Voordat u antwoordt, Mrs Helm,
wil ik u waarschuwen, dat in dit land de wet wat betreft meineed erg streng is.
Als u al eerder meineed heft gepleegd in deze rechtzaal,
dan adviseer ik u sterk om niets aan uw misdaad toe te voegen.
Maar als deze brief niet door u is geschreven,
dan is het nu de tijd ervoor om dat te melden.
Ik heb de brief geschreven.
En dat, my lord, is de zaak voor de verdediging.
Ik blijf vragen, wat is steviger, uw schedel, of uw aderen?
Vertrouw niet teveel op uw geluk, u bent ver over tijd.
We zijn gepakt en klaar om te vertrekken. Hopelijk doet de jury er niet de hele middag over.
Ik geef me gewonnen.
Gefeliciteerd, hier zijn je sigaren. - Nog niet.
Kom, het is voorbij, alles netjes en keurig ingepakt.
Wat is eraan de hand? - Het is allemaal een beetje te netjes en te keurig...
en allemaal te gladjes, dat is er aan de hand
De jury is terug. - Je maakt je toch geen zorgen over de uitspraak?
Het is niet hun oordeel, dat me zorgen baart, maar het mijne.
Kom mee.
Waar is mijn pruik?
Laat de verdachte opstaan.
Leden van de jury, bent u het eens geworden over uw oordeel?
Dat zijn we.
Verklaart u de verdachte Leonard Stephen Vole,
schuldig, of niet schuldig aan de moord op Emily Jane French?
Niet schuldig, m'lord.
Stilte.
Leonard Stephen Vole, u bent niet schuldig bevonden...
op de moord aan Emily Jane French op 14 oktober.
U bent hierbij ontslagen en vrij om het hof te verlaten.
Alle personen, die een taak hebben uit te voeren voor de Hoge Heren van het Hof,
de rechter van de koningin en de directeur van de gevangenis...
met rechtsbevoegdheid verleend door het Centrale Criminele Hof, mogen de zaal verlaten.
Dank u. Ja, we praten later verder. Dank u, Mr Mayhew.
Dank u, Mr Brogan-Moore. Carter.
Dank u, Sir Wilfrid, voor alles. U was fantastisch.
We hebben het geluk aan onze kant gehad. - Ja.
Ik heb uw bezittingen. Als u voor ontvangst tekent Mr Vole, dan kunnen we u vrijlaten.
'Mr Vole.' Ze noemden me geen Mister, toen ze me aangeklaagd hadden.
Ik ga met u mee, ik heb uw hoed en jas. - Laten we gaan, voordat ze zich bedenken.
Wat een mazzel, hè? Een uur geleden stond hij nog met zijn ene been onder de galg...
en met z'n andere op een bananenschil.
U bent vast wel erg trots, Wilfrid. Of niet dan?
Nog niet. We zijn die galg dan wel kwijt,
maar daar ergens ligt nog die bananenschil, onder iemands voet.
Ieder woord, dat je sprak was een leugen. - Je zou opgesloten moeten worden. Leugenaar.
U kunt beter hier wachten, tot we die menigte kwijt zijn, madam.
Dank u.
Klaar, sir? Miss Plimsoll zal wel wachten.
Laat me het laatste van de chocolademelk opmaken, zolang ik nog niet onder haar jurisdictie val.
Willen jullie me excuseren, Brogan-Moore, Carter? Bedankt.
Ik had nooit gedacht, dat jullie Engelsen zo emotioneel konden zijn. Vooral in het openbaar.
Sorry, voor het gedrag van mijn landgenoten. - Het is al goed.
Ik vind het niet erg uitgescholden, geduwd, of zelf tegen de schenen getrapt te worden.
Maar ik heb nu een ladder in mijn laatste paar nylons.
Voor het geval u niet bekend bent met onze gevangenisregels, geen zijden kousen.
Gevangenis? Ga ik naar de gevangenis?
U heeft de rechter gehoord. U wordt zeker aangeklaagd voor meineed,
berecht en dan de gevangenis in. - Het zal toch wel geen levenslang worden?
Als ik openbare aanklager zou zijn, dan zou dat gebeuren.
U veracht me, niet waar? Net zoals die mensen daar buiten.
Wat ben ik toch een slechte vrouw, en hoe briljant heeft u me ontmaskerd...
en het leven van Leonard gered. De grote Sir Wilfrid Robarts heeft het weer geflikt.
Wel, laat me u iets vertellen. U hebt dat niet alleen gedaan. U hebt hulp gekregen.
Waar wilt u naar toe?
Ik wil nergens naar toe. Leonard is vrij en wij hebben daar voor gezorgd.
We? - Weet u nog?
Toen u zei, dat geen enkele jury het alibi zou geloven, dat verschaft was door een liefhebbende vrouw.
Dat het niet uitmaakte, hoe hard ze zweerde, dat hij onschuldig was? Dat bracht me op het idee.
Welk idee?
Het idee, dat ik een getuige zou zijn, niet voor mijn man, maar voor de openbare aanklager.
Dat ik zou zweren, dat Leonard schuldig was en dat u me zou blootstellen als een leugenaar...
want alleen dan, zouden ze geloven, dat Leonard onschuldig was.
Nu kent u het hele verhaal, Sir Wilfrid.
Hier is wat om over te dromen, mister.
Wil je me kussen, Dikkie?
Ik vermoedde iets, maar niet dat.
Dat nooit. - Bedankt voor het compliment.
Het is lang geleden, dat ik toneel gespeeld heb, en nooit zo'n belangrijke rol.
En al die blauwe brieven.
Het kostte me uren om ze te schrijven, om Max uit te vinden. Er was nooit een Max.
Er was nooit iemand anders, dan Leonard. Alleen Leonard.
Lieve schat, had u me niet kunnen vertrouwen,
eerlijk met me samenwerken? We zouden hebben gewonnen.
Ik kon dat risico niet nemen. U dacht, dat hij onschuldig was.
En u wist, dat hij onschuldig was. Ik begrijp het.
Nee, Sir Wilfrid, u begrijpt het helemaal niet.
Ik wist, dat hij schuldig was.
Dat kan niet waar zijn. Nee.
Luister naar me. Voor eens en altijd.
Leonard kwam na tien uur thuis, hij had bloed aan zijn mouwen.
Hij zei, dat hij de vrouw had vermoord, alleen ik kon hem redden. Hij smeekte me.
En u heeft hem gered? Een moordenaar?
U begrijpt het alweer niet.
Ik hou van hem.
Ik had u toch verteld, dat ze actrice was. En een goede.
Leonard.
Ik wist, dat ze iets zou doen, maar ik wist niet wat, of hoe.
Leonard, Leonard.
Ze heeft u er volledig in laten trappen, niet waar? - Jij was het, Vole, die me er in heeft laten trappen.
Oh, rustig. Rustig. We zijn er beiden levend uitgekomen, laten we het zo houden.
Waar zijn uw pillen? - Je hebt een schijnvertoning...
van de Engelse wet gemaakt.
En wie heeft dat gedaan? U heeft me vrij gekregen en ik kan hier niet weer voor berecht worden.
Dat is ook de Engelse wet, niet waar? - U kunt hem nu niets meer doen. Niemand kan dat.
De schalen van het recht kunnen naar de ene, of andere kant doorslaan,
maar uiteindelijk komen ze in evenwicht. U zult hiervoor betalen.
Uiteindelijk is nog een heel eind weg. Ik betaal liever zo snel mogelijk en in cash.
Als we nu eens uw honorarium verdubbelen? Er zal een smak geld zijn, als het testament uitgevoerd is.
Ik ben niet goedkoop. Ik wil, dat iedereen er wat aan overhoudt.
Daar is Janet McKenzie. We kopen voor haar dat nieuwe gehoorapparaat.
En voor u één van deze. 18-karaats goud, als die gemaakt worden.
En als ze jou aanklagen voor meineed, dan is er £5.000 voor de beste verdediging, die je kunt krijgen.
Het kan me niet schelen, Leonard. Als we maar weer samen zijn. Je weet niet, wat ik heb doorgemaakt.
Daar staande in het getuigenbankje, naar je kijkend, terwijl ik zei, dat ik nooit van je gehouden had.
Wat is er, Leonard?
De bagage ligt in de auto en we hebben nog maar 20 minuten om de boottrein te halen.
Dit is een aardige jonge vrouw, die ik ontmoet heb tijdens de rechtzaak.
Len.
Oh, Len.
Len...
Oh, Len, ze hebben geprobeerd je van me weg te houden. Ik werd er bijna gek van.
Leonard, wie is dat meisje?
Ik ben niet dat meisje, ik ben zijn meisje.
Vertel het haar, Len.
Leonard, is dit het meisje, dat bij je was in het reisbureau?
Het meisje, dat je nauwelijks kende, waarvan je de naam zelfs niet wist?
Dat klopt. Dat ben ik en ik weet alles over je. Jij bent niet zijn vrouw.
Nooit geweest. Je bent jaren ouder, dan hij. We zijn al maanden samen...
en we gaan samen op een cruise, zoals dat tijdens de rechtzaak werd gezegd. Vertel het haar, Len.
Ja, Len, zeg het zelf tegen me. - Goed, Diana, kom mee.
Dat kun je niet doen, niet na alles, wat ik voor je gedaan heb. Dat laat ik niet toe.
Ik heb je leven gered, door je mee uit Duitsland te nemen.
Jij hebt me uit deze puinzooi gehaald. Nu staan we quitte. Het is voorbij.
Niet doen, Leonard. Ga niet weg. Niet doen, Leonard. Niet doen.
Hou je in de hand. Je wordt gevangen gezet voor meineed.
Maak het niet erger, of ze zullen je berechten als een medeplichtige.
En je weet, wat dat betekent.
Kan me niet schelen. Laat ze me maar berechten voor meineed, of voor medeplichtigheid, of...
Klaar? - Of nog beter...
Laten ze me maar berechten voor....
Argh.
Roep een dokter.
Dat heeft geen nut. Geen dokter kan hem nu nog helpen.
Wat is er gebeurd? - Ze heeft hem vermoord.
Hem vermoord?
Ze heeft hem terechtgesteld.
Carter, wat heb je met de bagage gedaan?
Ik heb het al naar het station laten brengen, en er staat een taxi buiten te wachten.
Een opmerkelijke vrouw. - U kunt nog net de boottrein halen.
Je kunt beter de bagage terug halen, en de taxi wegsturen.
We gaan nog niet, toch?
Dank u, Miss Plimsoll.
Breng Brogan-Moore naar mijn kantoor, en ook Mayhew.
We zullen optreden voor de verdediging in de rechtzaak tegen Christine Vole.
Sir Wilfrid?
U heeft uw brandy vergeten.
De directie van dit theater stelt voor...
dat voor een groter genoegen van uw vrienden, die de film nog niet hebben gezien,
u niemand het einde zult verklappen...
van 'Witness For The Prosecution'.
Vertaling: MartinH